SPILERIEI. 227 
o". o/r et quod superest long, 0"",016 crassa alque saturate fusci, tepmen hyalinum 
et mucosum, de more pedetentim, prout senescunt, attenuatum, induunt ef in partes n 
iniequales septo transverso dividuntur; pars autem. dimidia superior postea trilocu- 
lata, inferior biloculata duntaxat evadunl 
Frequens nascitur in ramulis recens emortuis Aceris. Platanoidis et. P: loplatani. L.. au- 
tumno hiemeque; eirca Parisios, Versalias, Compendium, et in Alpibus Carthusianis Delphi- 
natus, tum conidiophoram , tum etiam ascophoram, multoties collegimus. 
Penitiori rerum omnium exploratione edocti qui argumentum attingunt, manifestaeque confidentes 
analogiw, non dubitamus in sententiam Fred. Cunngn jam supra (p. 1 35) citatam nunc ire, et hujusce 
sagacissimi scriptoris exemplo, St llul 
uum c 
(anos Conn pro legitimo Splerie socie membro ha- 
bere, licet. iterum fateamur nos indubias thecas inler conidia nondum reperisse. Qui tamen laudati 
mycologi dissertationem adierit , is sane mirabitur endosporas juniores , quz scilicet muco crassiori obvol- 
vantur et figuris Curreianis 90 et 21 exprimantur, incaute pro maturis el perfectioribus zstimari. 
Superna fructus ascophori pagina , peridio hae in parte aut prorsus deficiente aut obsoleto vel citissime 
pereunte, tota fit ostiolum, simulque adplicita epidermis anguste foratur et nucleo fertili exigendo viam 
aperit. Conidia per cuticulie hospitalis rimam item vix conspieuam excluduntur et quidquid attigerint 
fedant. 
Cum Stilbospore pyriformis descriptiuneula Hoffmanniana supra citata , Stilbospora illa etiam quadrare 
videtur que a priecedenti acericola. vix quidem discrepat, sed in /Esculo tamen crescere, atque sporis 
paulo minoribus et angustioribus uti solet, Semina istius modi attentis oculis olim rimati sumus eaque 
super fabrica ab endosporis nonnullis , ex. gr. endosporis Melanconeos nostrae lanciformis (sup. p. 135), 
non differre cognovimus. Suum enim episporium saturate fucatum , dummodo caute atterantur, partim 
saltem exuunt, molemque mueosam et pallidam (ipsam, ut videtur, membranula achroa ac inhzrente 
vestitam) nudant quz locellis plurimis confoditur; locellis autem singulis paries est continuus, tenuis 
et iegre solubilis, nucleusque specle totus oleosus. Hicce et capsula qua excipitur, iodeam aquam si 
affuderis, colore luteo inficiuntur. Id Süilhospore areas. orbiculares , nigrescentes ac. centimetrum latas 
occupat el vices agit fructus conidiophori in graliam. Massarice peculiaris (4M. /Esculi nobis), a proce- 
denti vix divers, cujus perithecia exigua nune are ipsi gemmiferw , obsoletze , nunc juxta eandem cor- 
tici :esculino immaculato imponuntur. Endosporw anguste obovato-oblonga , reci et spisse fuscie, in 
partes seu loculos quatuor subequales dividuntur et o"", 035-038 in longitudinem, ac o"", 01-013 
in crassitudinem. naneiseuntur. Massariam. /sculi in hortis et ambulacris parisinis anno D. MDGCCXL 
jam reperiebamus. 
2. Massanr Ancus. 
* Fungi pycnidium : 
HxpEnsoviA poLrcrsris Denk. et Dn. in. Ann. and Mag. of nat. History, ser. al. t. V (1850), p. 37^, n. ^15. 
— Frid. CunnEev in Comment. Soc. regie Londin. t. CXLVIL, parte alt. (1858). p. 551, n. », tab. xxvr. 
fig. »^. — Bnoowzo in Rapzxuonsru Fung. Europ. exsiccatis , fasc. VI (1860), n. 364. 
SrkcAvosponrow. avnicaTOw Boxonp. Hand. der Mykol. (1851), p. 60, tab. i, lig. 52. 
AMyxocycrus coxrzvENs lusssio in FngskNu Deitrepe z. Mykologie , fasc. alt. (1852), p. 63, tab. vir, lig. 1-45. 
^* Fungus ascophorus : 
Crrispona. ugtspERA. Vragsto, Seler. Suec, fasc. V (1821). n. 157. quantum saltem dijudicare possumus e 
speciminibus exoletis nobis suppetentibus qua in cortice crassiore Betulie vixerunt. 
