246 SELECTA FUNGORUM CARPOLOGIA. 
Quolibet anni tempore viva reperitur in ramis fraxineis jampridem aridis, et sepius de- 
corticatis, nec infrequens est 1n nemoribus Modoniis et, Cavillanis agri Versaliensis. 
Ubi fungillus inciditur, ob molem varie pictam, vulgo autem citrini coloris, quz in papilla latet, 
confestim dignoscitur. Endosporw satz nonnihil turgescunt, germinaque plurima, filiformia et cito 
multi-ramosa, ex omni parte protrudunt; que in asco materno etiam degunt, ima quie absolutam ma- 
iuritatem nondum consecul sunt, pari modo interdum progerminant. Mierostylospora: ipse in aqua 
quum seruntur, mox mirum in modum augentur, bi- vel triloculate fiunt posteaque in fila assueta, 
seipsis tenuiora , protrahuntur. 
Quomodo Cucurbitaria. Miskibrutis. Noramsio a Splieria. obducente Friesiana tuto dignoscatur, wgre 
perspicimus. Contra Cucurbitaria. obducens eidem magistro, stirps alnicola (juxta specimina Cenisia ab 
eo ipso olim accepta), licet fungum fraxinicolam modo descriptum apprime imitetur, recedit tamen 
parenehymate sub peritheciorum ostiolo minime flavente et endosporis multo minoribus, scilicet 
0*",013-016 longis et o"",0065 circiter crassis. Id Cucurbitarie (C. Notarisii nob. in sched.) etiam 
in ligno nudo Alu glutinose Ganry. recens demortuz, Modoni et Cavillee Versaliorum, hieme extrema, 
haud infrequens est; adumbrari videtur (sub titulo Spherie olducentis Fn.) apud Arminium lHorr- 
wax in suis Jconib. analyt. Fungorum, fasc. II (1863), p. 77; tab. xvui, fig. 1v, quo auctore, fructibus 
gymnosporis (CpermatienzSBeritDecien Horrw.), preter ascophoros, uteretur, unde fungillum nostrum 
fraxinicolam omnino imitaretur. Proximam Splherie sue obducentis descriptionem. et iconographiam 
nuperrime pollicitus est clar. Noranrsius in suis Spheriaceis Italicis, fasc. T, p. A5, n. 66. 
Jam monentibus sagacissimis viris Cxsarro et Noranisio, hic locum merito reposcere videtur Splheria 
Pulvis-pyrius Prns.! minime rara apud Versalios in corlice lignove nudato Coryli jampridem demortus, 
cujus aulem nos hactenus latuerunt, sj qua sunt, conceptacula gymnospora. Splueria autem ponuformis 
Pzns.? specie quamvis non multum absimilis, endosporis differt albis, brevius ovatis et solummodo 
bipartitis. 
INTERPRETATIO FIGURARUM. 
(Tab. XXVIIL, fig. 4-13.) 
A4. ln ligno arido fraxineo cujus cortex jam pro maxima parte periit, densos greges despicis Spherie 
obducentis Fn. modo descripte; conceplacula minora pyenidee sunt indolis. 
5. Perithecia et pycnides una seorsim delineantur. 
6. Utrumque conceptaculorum genus a summo dimidiatum exprimitur; e peritheciis duobus juxtapositis 
minus nondum perfectum est et sub vertice lote flavescit. 
7. Perithecia altera que coaluerant similiter dimidiata sunt. 
8. Pycnidis per mediam partem dissecte fragmentum tenuissimum in aqua conspicitur; microstylosporo: 
diffunduntur. 
9. Particula item tenuissima sed magis amplificata ejusdem conceptaculi gymnospori. 
10. Microstylospore sexto die (nempe v iduum m. augusti a. MDCCCLIX) postquam in aqua sate sunt 
conspiciuntur; plereeque summopere creverunt, biloculate evaserunt et in germina filiformia nunc protra- 
huntur; quedam tamen immutat: permanserunt. 
* De forma fungi hujus loquimur qua continetur in — laud. fasc. V (1815), n. 489. Delineatur apud Prnsooxivx , 
Movc. et Nrsrtgm. Stirpibus Vog.-Rhen. fasc. IV (1813), Icon. Pict. fasc. T, p. 13, tab. v, fig. A et 5. Non diversa 
n. 381, et a F. Cunngro adumbratur in Actis Soc. Linn. habetur a Splueria Pulvere-pyrio Prns. apud CunnEiUM (in 
Londin. t. XXII, p. 317, n. 248, tab. vvn, fig. 3». Actis Soc. Linn. Londin. t. XXII, p. 319, n. 263), sed 
? Quam videas apud Mov. et NesLEnUM, Stirpium modo ——— immerito. 
