SELECTA FUNGORUM CARPOLOGIA. 
[E 
c 
[S] 
** Fungi pyenidium : 
Crrisrona onpicULAnis Benksr.go, in Collectaneis anglicis modo cit. ser. prine. tomo I, p. 207, n. 106, tab. vir, 
fig. 6. 
Puowa usnnAnvu Wrsrrwp. in Actis menstr. Acad. reg. Belg. sev. 1, t. XIX (1852), parte nt, p. 118, n. 51, et 
in. Banevn, Fungis Europ. exs. fasc. V (1802), n. A55, saltem pro parte maxima in utroque loco. 
IIuc etiam spectare videtur Spheria Cucurbitacearum Firsto, Syst. Myc. t. 1l, p. boo, n. A52, inter subtectas , 
saltem fungillus istius nominis elariss. Lawyo in Herb. Mazeriano nunc e thesauris Mus:i Bot. parisini, nec 
non fortassis typus homonymus Scnwrivrrzio in sua Synopsi Fung. Amer. Bor. medie , p. 220, n. 1699. 
?** Fungus ascophorus : 
Srusnta nznpAntM Pensooxro, Syn. Fung. p. 78, n. 153, et. Champ. comest. p. 149, saltem pro parte in utro- 
que loco. — Frugsio, Scler. Suecie, fasc. 1 (1819), n. 38; Syst. Mycol. t. II, p. 511, n. Error Move. et 
Naevi. Stirp. Vog.-Hlen. fasc. 1 (1810), n. 81. — Mazznio, Pl. Crypt. Gallic, ed. prioris fase. XV, n. 715 
et 718, fasc. XX, n. 978, fasc. XXXVI, n. 1779-1783, et fase. XLII, n. 2072, editionis autem alterius 
n. 278, 985, 1529-1033 et 1772. — Noranrsro. in suis Micromyc. Ital. decade WII, n. 4 (Act. Acad. Sc. 
Taurin. ser. alt. t. VIE [1845], p. 6, icone 1v). — Ranzxnonsrio, Herb. Mycol. ed. alt. fasc. VI (1857), 
n. 54h et 546 (quarum pars saltem formas pyenideas refert). 
Puzosrona Aspanact eid. Ranzxi. Herb. Mycol. ed. alt. fasc. VIII (1858), n. 750. 
Puzospona msRpAnUM etiam Ranswu. Herb. Mycol. ed. alt. fasc. VI (1857), n. 54 a-e; Fung. Europ. eas. 
fase. IT (1860), n. 145. — Crsario et Nor. in Act, Soc. Cryptog. Itale , fasc. IV (1863), p. 217. 
Fungillus noster diversissimas sedes obtinet , quare sane multis nominibus salutatus est ; vindicat, exempli gratia, 
ut opinamur, Spheriam Pisi Sowsnnzo, Fung. Angl. t. VI, tab. cccxcnr, fig. 8 (efr. Frizsu Syst. Mycol. 
"tL. II, p. 509, n. A72, et Mazenn. PI. Crypt. Gallie, ed. 1, fasc. XV, n. 715): et Spleriaum mucosam tum . 
Prnsooxro, in suis Obs. Myc. parte alt. p. 68, n. 10^, ac sua Syn, Fung. p. 29. n. 48, tam Caxporuo, 
Fl. Gall. t. VI, p. 122, n. 778*, et Frissio, Syst. Myc. t. IL, p. ^25, n. 238, ad quam potissime spectant 
Cytispora. orbicularis et Maerosporium Sarcinula , typi Berkeleiani supra citati. 
Utrum huc quoque pertineat. Splueria Peponis Scnweiwrrzio in Syn. F. Am. Bor. med. supra cit. p. 208, n. 1466, 
magis ambigitur, namque id fangilli macula cinerea latissima insidere dicitur. 
Fusemius quem nune aliingimus non modo omnium fere sui ordinis vulgatissimus 
est, sed etiam doctrinam nostram de multiplici apud lypos funginos seminum natura. 
mire comprobat. Etenim dubitare non licet quin Cladosporium herbarum Lx. conidio- 
phorum illius sistat apparatum; porro quis fungus sic dicto pervulgatior est, simulque 
quod ad seminum formam et crassitudinem sibi minus constans? E mycelii filamentis 
arliculato-ramosis et fusculis que in summis parlibus matricis vegetabilis demortue 
nec maculata latent ac quoquoversus repunt, conferti nascuntur cespituli o?" 1-15 
alti, ex fibris vel setulis rigide ereclis aut vage divaricatis et nonnihil flexuosis, parce 
septiferis , fusco-nigris, o"",0065 vix crassioribus, plerumque simplieibus et capitato- 
obtusissimis. Hae. fibrae conidia terminalia enituntur qua forma et crassitudine sum- 
mopere variant nuncque solitaria aut subsolitaria deprehenduntur, modo contra in 
monilia et corymbos dichotomos digeruntur. Conidia omnium minima qua dematiea 
dixerimus, corymbos vel panieulas pree ceteris gemmarum [formis constituunt; ovata, 
ovato- vel lineari-oblonga, recta , utrinque obtusa et levia sunt, unilocularia consistunt 
aut sepius dissepimento unico, duobus tribusve transversis in partes sequales aut sube- 
quales dividuntur, longitudine 0"",0 1-04, erassitudine autem 0"",0065-01 equant, 
