SELECTA FUNGORUM CARPOLOGIA. 
[UN 
-1 
oo 
Ad Pleosporas stomate setoso el extrorsum conidiophoro accedunt etiam Vermicularie Friesiange inter 
quas V. Dematium Fn. typus pro ewteris genuinus apud nos est et. vulgaris in caulibus recens emor- 
tuis Solant tuberosi L. quapropter ejus descriptiunculam hic prestare expedit. Plantam matricem are- 
factam augusto mense si erueris, omnes ejus hypogzas partes, prater tubera, quasi putredine sicca 
in cortice jam corruptas, medullaque tabescente fetas reperies; tunc etiam ubique corticis medulleve 
nidulantur, aut ligno ipsi utrinque insident tubercula solida, extrorsum et intrinsecus pariter aerrima, 
crassitudine grani sinapis aut minora , sphorica vel globoso-depressa, rarius magis compressa et disci- 
formia; alia levia et glaberrima sunt, alia e contrario pilis tenuibus rigidisque jam tota horrent, omnia 
ex parenchymate denso fabricantur, oleo scatent et tot. Sclerotia omnino mentiuntur. Tubercula ejus- 
dem generis in caule epigwo postea eliam nascuntur, sepius aulem minora et depressiora consistunt: 
quandoque minima sunt (ut quidem vix eonspiciantur), nihilominus vero pilis dilissima, tuneque cor- 
üicem maternum sub epidermide pellucida infarciunt, imo contigua et copiosissima maculant. Cujusvis 
sint crassitudinis formeque, tubereula omnia, tempestate pluvia favente, pilis atris rigide. exsertis, 
mm 
0"",15-20 longis, gracilibus et vix septiferis tandem ornantur, sterigmataque linearia, brevissima, 
simplicia, pallida, dilute fuliginea, erecta et stipatissima, in universa superficie, inter setas nigras 
modo dietas induunt. Singulis illis sterigmatibus solitarie insistunt. conidia lineari-cylindrica, recta, 
,0035 vix 
mm 
pallida, levissima, plasmate oleoso referla, in medio ocellata, 0"",016-019 longa et o 
crassiora; quz coacervata pulpam dilute roseam constituunt, posteaque disseminata germen longe 
lineare, dato loco opportuno, ex apice obliquum sigillaüm agunt, vix augentur et septum medium 
assumunt. 
Fructus perfectiores in Vermicularia. solanicola nos hactenus latuisse videntur, saltem experiendo 
nondum cognoscere potuimus quid de illius sclerotiis post diffusa conidia accideret; eadem enim tu- 
bercula, conidiis tandem detersa, non semper contabescere, quin imo plurima e crassioribus vix coni- 
diophora fieri et in aliam sortem manifesto servari comperimus. Vermiculariam. Eryngii Mazznio (in suis 
Plant. Crypt. Gallie, ed. 1, fasc. VI [1831], n. 542, exclusis synonymis)? plura nos edocuisse arbi- 
! Spleeria Dematium , minor, Vrigsto , Sclerom. Suecie , 
fasc. IL (1820), n. 53 (in caulibus Solan? tuberosi Li 
Syst. Mycol. t. Il, p. 505, n. 460. — Exosporium Dematium 
et E. minutum Lixkio, Sp. Pl. Linn. t. VE, parte alt. p. 122, 
n. b et 6. — FExosporium minutum. Mazenro. in. suis PI. 
Crypt. Gallie, ed. 1, fasc. V (1827), n. 231, et. ed. alt. 
fasc. II. (1838), n. 144. — Verinicularia. Dematium. Fn. 
Syst. Orb. Veg. (1825), p. 111, sub n. 76; Sum. Veget. 
Scand. p. 420. — Mazzuio, Pl. Crypt. Gallic, ed. x, fasc. VII 
(1828), n. 338, et ed. alt. fasc. XXVI (1857), n. 1282, 
utrinque in caulibus Solani tuberosi L. — Vermicularia 
maculans eid. Mazgmio, Herb. cit. ed. 1, fasc. VII, n. 339 
(etiam in caulibus ejusdem Solani tuberosi ). 
Huc etiam trahende videntur tum Tubercularia. ciliata 
CaxpotLtu, Fl. Gall. t. VI, p. 110, n. 7/12* (excluso autem 
synonymo Albertiniano, plantule nostre» minime congruo), 
sallem e specimine authentico quod in herbario Musei 
Bot. par. continetur; tum etiam Vermicularia atramentaria 
Brnx. et Dn. in Ann. and. Mag. of nat. Hist. ser. alt. t. V 
(1850), p. 378, n. 43o, et in Bznker gr Oull. of Brit. Fun- 
gology, p. 318. 
Vermiculariarum genus apud Fuiesivx, loco modo citato 
Systematis Orbis Vegetabilis , vanis sane et commentitiis niti- 
tur characteribus, quippe hoc nomine designantur Sphe- 
rit setiger; quibus esse dicitur «perithecium depressum, 
vastomum , lacerato- dehiscens, ascique (v. sporidia) annu- 
vlati et vermiculati.» Vermicularice quas hactenus accura- 
lius novimus, potiori jure sclerotia conidiophora vocarentur; 
vulgo enim nec perithecium, nec semina annulata aut 
vermieulata monstrant. At non modo sclerotia illa, sed 
eliam fangos perfectos et ascophoros amplectuntur Vermi- 
cularie , am. in Friesiano libro supra citato, tum in ejus- 
dem scriptoris Summa Vegetabilium. Scandinavie , p. hao. 
? [d fungilli cum aliis diversissimis, sibi consociatis, in- 
caulis oculis commutari potest; apud Raprxuronsrivx (Herb. 
Mycol. ed. alt. fasc. IV [1856], n. 312) datur in caulibus 
