SPILERIEI. 289 
modo contra nigra fiunt et Graphium. Coni propterea imitantur. Ciespites atri in iisdem 
maculis cum ezspitibus albis non occurrere solent, vulgo parciores sunt et sterigma- 
tibus longioribus densiusque constipatis finguntur. Utrumque genus cstate media pro- 
venit, cespituli autem plurimi, et graphiiformes prae ceteris , in hiemem usque extre- 
mam, et ver quidem, vitam suam protrahunt; quin imo majores et fertiliores hiberno 
lempore evadunt; tunc enim plerique in ramos et ramusculos innumeros, longissimos 
el undique divaricatos ultra truncum plus minus productum abeunt; ramalia autem 
omnia tot monilia sunt, facillime solubilia , e conidiis faeta ovato-linearibus, catenatis, 
quam conidia zestiva brevioribus et nunc albidis , nunc contra fuligineis, sed pari modo, 
dato loco et lempore, progerminantibus. Prnrrurcn exeunte hieme, foliis maternis 
adhue virentibus, languidis vel jam arefactis, apparent, in orbem sub epidermide la- 
cera, nimirum circa aream pallidiorem ex qua cespites conidiophori exierunt aut tunc 
eliam assurgunt, spissa sessiliaque ordinantur, cuncla $quo modo spherica, atra et 
perexigua. Pleraque nuda sunt, quaedam vero penicillio conidiophoro coronantur prop- 
lereaque caespitulos graphiiformes eemulantur. Tusc obovate, subsessiles, o"",03-0/ 
longs et octosporee deprehenduntur; spore autem ovato-oblonge, utrinque obtuse, 
inique biloculat:e, pallide, muticae et in singulis ascis conglobate, o"",015 in longi- 
tudinem et 0"?,003 in crassitudinem vix superant. 
Parasitatur in foliis Fragarie vesce L. et in hortis agri Parisini ac Versaliensis quotquot 
annis frequentissima observatur; pyenides in Fragaríis, fructu. minori et sapidissimo, quie 
sylvicolas nostrates imitantur, perithecia autem et conidia estiva in Fragarüis macerocarpis, 
potissimum reperimus. 
Ciespites conidiophori, hieme decedenti, non solum in macula, primis fungilli incunabulis, sed etiam 
in reliqua folii hospitalis pagina, frequenter sparguntur. 
De spermogoniis et pycnidibus illis qui fungillo nostro primum tribuimus (in Annal. Sc. nat. loco modo 
cit.), supra consulto tacuimus, merito veriti ne alienis partibus eum imprudenter olim ditaverimus; 
saltem. comperimus. Leptothyrium | Fragarie | Limznrus. (Stirp.. Crypt. Ardenn. exs. n. 1621, auctore 
Srnxivz), quale Mazznro intelligitur ', plantulam nostram minime tangere, licet ejusdem nature omnino 
videatur atque Septoria Fragarie Maz. 
Suos propter cespites conidiophoros, fungillo modo descripto prorsus analogum se praebet. Exospo- 
rium. depazeoides Mazenn (in suis Pl. Crypt. Galle, ed. alt. fasc. XXXI [1849]. n. 1549, et eodem anno 
in Ann. Sc. nat. ser. 11, t. XI, p. 364, n. 56) quod in foliis maculatis Sambuci nigre L. vigere solet. 
Hoc sic dictum Exosporium redit, sub titulo novo Passalore penicillate Cssario , apud PasrxmonsrivM , Herb. 
Mycol. ed. alt. fase. VI (1857), n. 587, ejusque natura nobilem inventorem prorsus latuisse videtur. 
Hujus loci etiam est. Macrosporium. heteronemum. Mazzmio. in suis Plantis Crypt. Gallie, ser. novissime 
' Habetur enim fungillus Libertianus tum pro Phyllo- — scheda novissima, et ed. alt. fasc. XXV, n. 1931, scheda 
sticta. Potentillee Maz. (in Ann. Sc. nat. ser. ur, t. VIIE [1847], allera, nec non. in 4mm. Sc. nat. ser. ni, t. XI [1849], 
p. 31, et in suis PL. Crypt. Galli , ed. alt.fase. XXV[1847], — p. 277) quod apud Moxraxiux suis Gleosporiis annume- 
n. 1221, scheda priori), tum etiam pro Leptothyrio Drya- — ratur (in Ann. Sc. nat. ser. ut, t. XIE [1849], p. 296), nec 
dearum Maz. (Herb. cit. ed. t, fase, XXXIII 1847], n. 1621, —— immerito, ex sententia Mazrnu ipsius in suopte herbario. 
n. 37 
