300 ADNOTATIONES. 
bis etiam occurrit. Specie imitatur Valsam. nostram coryli- 
nam (sup. p. 17), sed stromate discriminatur crassiori , 
firmiori et ex integro coloris luteo-virentis; preterea illius 
spore ovato-lanceolate, curvule, pallide, dissepimento 
medio primum divise, utrinque acute sed vulgo mutiez, 
quasi ad similitudinem endosporarum Valse decedentis Fn. 
(sup. p. 201) facta videntur. 
XVII. — Ad notam qu: accedit ad pag. 200. 
Mamianice Hystricis DNrRs. quam citamus , adumbratio 
et descriptio nuper iterum in lucem venerunt, neque ne- 
gare possumus id fungi in alneo cortice, ut aiunt, nati , 
habitum mentiri Valse nostre longirostris , acericole. (Cfr. 
Noramrsu Spheriaceos [talicos, cent. Ll, fasc. 1 [1863], 
p. A, tab. xir, fig. 1.) Cui. specimina perfecta utriusque 
fungilli alia cum aliis conferre olim contigerit, is forsan 
unum eumdemque typum pre oculis habere decernet, cu- 
jus preterea Spleeria Innesii Cunn. forma mutica vel bre- 
virostris videbitur. 
Valse bene multe in libro Notarisiano modo laudato, 
quum verbo, tum iconibus describuntur quas etiam nos 
ipsi supra attigimus, ut V. Sorbi (Sonw.) , Prunastri (Prns.), 
nivea (Horrm.) et leucostoma (Prns. ). Valsa cenobitica DNrws. 
(op. cit. p. 37, tab. x, fig. xui) ceratophoram nostram (su- 
pra p. 191, fab. xxm, fig. 1-11) imitatur; rhabdospora 
autem ejusdem auctoris (loc. dieto, p. 39 . tab. xr, fig. xuv) 
Cryptosporam. nostram suffusam, majorem seu macrospo- 
ram (sup. p. 1/5, tab. xvur, fig. 28-37). Diatrype aceri- 
cola DNrns. (op. laud. p. 38, tab. vir, fig. 27) fortassis 
non differt ab. Eutypa nostra Acharii (sup. p. 53, tab. vir, 
lig. 8-20). 
XVIII. — Ad pag. 215 et Cucurbitarie. Laburni 
(Prns.) historiam. 
Expedit ut adnotemus id clar. Wrsrrxpoupivw non fu- 
gisse, seilicet. Hendersoniam suam Laburai in consorlio 
Spherie Laburni Prns. siepius vigere, indeque doctrinam 
nostram de multiplici fungorum fruetu sane comprobari ; 
patet enim ex auctoris verbis et icone prestita, hanc sic 
dietam. Hendersoniam a pycnide Cucurbitarie nostre la- 
burnicole minime differre. Nec mirum si Jendersonia 
Tobinie ejusdem WzsrENponrr non aliter cum Spleria elon- 
gata Fmgsu se habere dicatur, quoniam id Hendersonie 
pycnidem etiam hujus Spluerie seu. Cucurbitarie manifesto 
reprosentat. (Cf. Acta. Acad. regie Belgarum, ser. olt. 
t. IT [1857], p. 557 et 558, n. 5 et 8, icone ».) 
Pauca, qua eitavimus, Nrzaxpnr verba de Sphuria La- 
burni Prms. sorbicola continentur in pag. 322 tomi lau- 
Ratisl i 
dati collect um 
XIX. — Ad pag. 336. 
Nisi nos omnia fallunt, Augustus SorzwAN, Coburgensis , 
nuper verba fecil in SonrsonrrNpALu Ephemeride Botanica 
berolinensi (t. XXI [1863], p. 193 et seq. tab. vin) circa 
Massariam. Bulliardi nostram et M. amblyosporam (Brnx. 
et Dr.) ; priorem nomine Spluerie ellipsocarpe salutavit, al- 
teram autem Todeana appellatione Spherie inquinantis. Ibi- 
dem insuper de Spleriis duabus disputavit, quarum alia, 
Spheria. viridescens dicta , forma conglobata Cucurbitarice 
elongate Gnxv. videtur, altera vero, Sph. cyanea Souuax- 
vio, nil nisi Spheria pulicaris Fn. est. Hovcce in. consortio 
Cytispore coccinee Weser. Coburgensi mycologo licet forte 
occurrerit, ne minimam quidem necessitudinem cum illa 
demonstrat, neque intelligimus, Sorrwaxwr pace sit. dic- 
tum, cur ex eadem quidquam auxilii traheret. Contra Sphe- 
ria pulicaris Fn. cum Selenosporio pyrochroo. Mazemir. ( PI. 
Crypt. Gallic , ser. alt. fasc; XXXI, n. 1547 [in Sambuco], 
et ser. noviss. fasc. [1853], n. a» [in Tilie corlice]) cres- 
cere solet, quippe eodem velut apparatu conidiophoro ma- 
nifestissime utitur; nondum perfecta minutulum sclerotium 
mentitur el Selerotium violaceum a b. Conpa (Ic. Fung. t. II 
[1839], p. 18, n. 2, tab. mr, fig. 50) incaute dicta est ; 
item preter Fiursir opinionem (in sua. Veg. Scand. p. ^o» , 
sub Gibberce titulo) , nec «ascos filiformes et tenellos, » nec 
«sporas minutas et simplices» ostendit. 
XX. — Ad pag. 247. 
Nucleus mollis, fragilis, qualis in Plevrostomate nostro, 
similiter in forma quadam (ut saltem videtur) Spherie ros- 
trate ("Toog) Mazenio (Pl. Crypt. Galli, ed. alt. fasc. VI 
[1938], n. 273), solito exiliori nec semel nobis apud 
Versalienses obvia, generatur. Istius enim fungilli thecae 
ovate vel brevissime obovat:e, nec 0"",0095-013 cras- 
siores, ex suffuleris brachiatis ut. ramusculi peculiariter 
inflati et subsessiles naseuntur, cito solvuntur et brevi 
pereunt. Singula tetrasporee sunt; sporz autem late ovatze, 
utrinque obtusissimz, recte, nigro et. 0"",0065 circiter 
longe. Perithecium quandoque birostre fit; interdum etiam 
vermiculum hospitio excipit et illius causa mirum in mo- 
dum augetur, rostrum solito multo longius ae flexuosum 
protrahit, laticem. sordidum ostiolo fundit, sicque totum 
quantum galla fungina efficitur. 
