rantibas, fere 1 cent-longis, oblongis, apice rotundatis, excepto 

 spec, inferiore , iu quo flos est pallidas e viridi-flavescens et calyx 

 pilosiusculus, — Spec. Wm. GrifBth, cui adscriptum est: 409. 

 scaevola, 1834, in the Burmese Empire^ ejusdem sub num. 486 

 cui adscripta sunt: Scaevola coriacea. Nutt. pbil. tr. Philad. ato- 

 vi. — Scaevola Plumierioidis Nutt.) — Ins. Galegam (In Herb. 

 Del. Spec. Aug. Leduc. 1839); Javam ins. (Herb. Hoot. Speci- 

 men Nob. Spanoghe » Lobelia nummularia ," citatricibus latiori- 

 bus, foliis 16 cent-longis, 7 cent-latis); porro (Herb. Lugd. Bat. 

 Reg. Blam. Spec. 1679). 



De Scaevola Bela-BIodagam R. et Sc. docte etiam 

 egit Hamiltonus, 1. c. — Scaevolae Bela-BIodagam, 

 vero , ut specie! , non magis faveo quam Scaevolae 

 Taccadae. 



Sc. Bela-3Iodagam Rheede Hort. Mai. IV. p. 121. 

 tab. 59. fig. 2. primum species declarata est a viro 

 celeb. Auhert du Petit Thouars Enc. meth. Suppl. I. 

 608. Hunc secuti sunt Roemer et Schultes Syst. Reg. 

 V. 163. Quod vero quo factum sit jure, constat ex 

 Rheediana descriptione cum ea S. Koenigii^ qua- 

 cum ex nostra sententia ad S. Lobeliam debet referri, 

 comparata. Descriptio vero sic audit: «Arbor quae 

 » Malabarensibus Bella- Modagam, Brachmanis 7ö- 

 ncoi'otha^ Lusitauis Ammaco Maclio^ Bel gis Groot 

 )) hej^ts-tongh nuncupatur, speciosa est atque prae- 

 ))celsa plurimum ; caudice crasso, albicante obdu- 

 »cto, ramulisque viridibus, fuugosa intus medulla 

 wrefertis, plurimis donato. Radix albicans, flave- 

 ))sceute cortice tecta, saporis acris, odoris sylves- 

 ))tris." (Folia non descripta leguntur)." Flores sua- 

 ))veolentes, insipidi, plures simul juncti extremis 



