81 



P, persicaria |3 angustifolia l, 



P. dubium bra dn. 



Heeft het voorkomen Tan P. Hydro]pi'per doch de 

 grootte van P. Persicaria, op welke zij meer ge- 

 lijkt door de bloemaren, die slechts langer en de 

 niet bloeijende knikkende zijn. De steng is opge- 

 rigt , stevig , 2 voeten hoog , tot aan den top zeer 

 bebladerd, doordien de geledingen digter bijeenge- 

 plaatst zijn dan bij de overige soorten, glad, met 

 niet gezwollene geledingen. De ochreae door digt 

 bijeenstaande , verhevene, dikke ribben gesleufd, met 

 lange, stijve, aangedrukte setae bezet en gewimperd; 

 twee malen langer dan bij P. Persicaria^ altijd 

 naauwsluitend en nog niet ontwikkelde takken in- 

 sluitende of opgerigte, digt bebladerde takjes om- 

 gevende. De bladeren zijn juist verlengd-lancetvor- 

 mig tot 5 duim lang en 1 duim breed, in eene spit- 

 se punt langzamerhand uitloopende, naar de niet 

 golvende randen ruw door aangedrukte haren. De 

 bloemaren gesteeld, gewoonlijk onderscheidene op 

 eeneu algemeenen bladerloozen steel geplaatst, de 

 niet bloeijende evenwel niet trosvormig getropt , maar 

 afgescheiden, lijnvormig, digtbloemig, van onderen 

 slechts afgebroken, de vruchtdragende aan de top 

 verdikt. De orchreae florales geknot, niet klierach- 

 tig gewimperd. De bloemen van P, Persicaria. De 

 zaden groot, fries. 



Tot Polygonum, longifolium behooren de in mij- 

 ne bijdrage medegedeelde naar braün bestemde vor- 

 men, als: 



6 



