178 



maanden in Frankrijk, op nieuw, op het ongunstigste 

 is bekend geworden , een medestander van andere 

 omverwerpers der maatschappelijke oide en met de- 

 zen door het geregtshof van Bourges onlangs teregt 

 gesteld, — ik bedoel den als jacobijn beruchten Ras- 

 PAiL, — aan wien men echter als beoefenaar der na- 

 tuurkunde, noch talenten noch scherpzinnigheid zal 

 ontzeggen , — heeft in 1837 tegen deze bevindingen der 

 kruidkundigen bedenkingen ingebragt, die vernut- 

 tig zijn te noemen, al zijn ze ook niet aannemelijk. 

 )) De vaak rensachtig groote bloem der Aronskelken 

 bestaat namelijk uit eene opgerolde bloembladvor- 

 mige uitbreiding in den vorm van een peperhuis, 

 't geen men bloeischede noemt. Van uit den bodem 

 van dit peperhuis verheft zich , even als de klepel 

 van een klok, de top van de rhachis of den tak, 

 die in den omtrek met de eigenlijke bloempjes be- 

 zet is. De inwendige oppervlakte van de bloeische- 

 de is min of meer blinkend als was. Nu herinnere 

 men zich eene daadzaak uit de kuituur der viucht- 

 boomen. Als men die namelijk plant tegen eenen 

 witten muur, dan weerkaatst de warmte uit diens op- 

 pervlakte, op de bloemen en de vruchten van den 

 boom. Andt-ren plaatsen hunne vruchtbooriien tegen 

 muren die eenigermate eenen ronden vorm hebben 

 en waardoo]- de warmte hare stralen op een en het- 

 zelfde punt te zamen doet vallen. Anderen eindelijk 

 omwinden, tot gelijk doel ,, hunne vruchten met een 

 peperhuis als met eene kunstmatige bloeischede, zoo 

 als die der Aronskelken," Dit heeft Raspitl eeniger- 



