zen naam door den Hr. de brüyn aan het Herbarium 

 toegezonden , vertoonen de diagnostische kenmerken 

 dezer soort. Zij zijn verzameld » in de duinen tus- 

 schen 's Hage en Scheveningen" • — eene groeiplaats, 

 die met de gewone groeiplaats dezer plant weinig 

 overeenkomt. Bepaaldelijk toch schijnt zij in Duitsch- 

 land aan de oevers der rivieren voor te komen, b. 

 V. aan de Elbe en hare zijtakken. Desniettemin ver- 

 meld ik haar onder de nieuwe indigenae, omdat du- 

 mortier in zijne FJorula Belg. p. 89. O. parviflora 

 vermeldt, als wfrequens in dunis Hollandiae." Waar- 

 schijnlijk is hier dezelfde plant bedoeld, en het moet 

 slechts nader onderzocht worden, onder welken naam 

 Avij haar als inlandsch moeten opnemen. Ik beveel 

 dit onderzoek hun aan , die daartoe in de gelegen- 

 heid zijn en veroorloof mij nog slechts de opmer- 

 king, dat de betrekkelijke lengte der meeldraden en 

 bloemblaadjes een zeer onveilig kenmerk is, zoodat 

 dan ook koch in de addenda tot zijne Synopsis den 

 vorm der wortelbladen van de eenjarige plant hier- 

 voor heeft in de plaats gesteld. 



Callitriche stagyialls scop. Enum. Zeel. III. p. 12. 

 )) liamulata kütz. Beide soorten zijn in 



duidelijke ex. in het Herbarium aanwezig. De eerste 

 van: Leiden, mb.^ Noord vvijkerhout, everw.; Broek, 

 top; Zuid-Beveland, v. d. b. ; de tweede van: de 

 vijvers in het Rijsenburger bosch , oldem. De blad- 

 vorm is in bijna alle soorten van dit geslacht zeer 

 wisselvallig; slechts bij C. stagnalis en autmnnalis 

 vertoont zij meerdere standvastigheid. Do overige 



