11 



door den niet gcvleugelden stengel, de diep vindee- 

 lige bladeren , waarvan de slippen smal lancetvormig 

 zijn, en die in groote ex. (vooral de vvortelbladeren) 

 naar de bladeren eener Zamia zwemen, eindelijk, 

 door de schubben van het omwindsel, die, alvorens 

 in eene doornvormige spits uit te loopen, hartvormig 

 verbreed zijn; aan alie planten, die ik zag, waren 

 de omwindsels met een digt, wollig rag bedekt. 



Tragopogon minor fries. Van deze nieuwe indi- 

 gena heb ik in onze vorige bijeenkomst reeds me- 

 dedeeling gedaan. Ik kan er thans nog bijvoegen, 

 dat sommige specimina van het Herbaiium, die als 

 Tragopogon jpratensis zijn ingezonden, lot die soort 

 behooren. 



Hieraciam amplexicaule L. Ongetwijfeld eene 

 advena. Aufuga is zij, volgens eene aanteekening 

 van den Hr. molkenboer, ter plaatse waar hij en de 

 Hr. BDSE deze plant verzamelde ())op muren in Haar- 

 lem"), stellig niet. Volgens de jongsf.e Monographic 

 van dit geslacht (Syrabolae ad Hist. Hieraciorura 

 auct. E. FRIES. Ups. 1848.) komt zij in Engeland op 

 gelijke plaatsen voor, en wordt door hem ook daar 

 als p], adventitia beschouwd, wier eigenlijk vader- 

 land de Alpen van Midden- en Zuid-Europa zijn. 

 De juiste bestemming der ex. kan niet in twijfel ge- 

 trokken worden; zij komen zoowel met de beschrij- 

 ving (I. 1. p. 75), als met de ex. van het Normaal- 

 herbarium van Reichenbach (n^. 1663) en de fraaije 

 afbeelding der Engl. Bot. (t. 2690) overeen. 



II. ?nurorum en sylvaticum schijnen in onze Flora 



