stenop. j de bloem stelen korter dan de bloemstcng, 

 de bloemen teerder, bij sommige althans, kleiner 

 dan die van stenop. Bij enkele is het internodium 

 tusschen de beide bracteae ontwikkeld en staan deze 

 van elkander verwijderd , de laagste is ook veel grooter, 

 naar een zoogenaamd wortelblad gelijkend; de plant 

 schijnt dan twee zulke bladen te hebbeu en kon 

 ligtelijk met eene .andere soort verward worden, in- 

 dien niet genoeg op den bol , enz. gelet werd. De 

 bollen zijn niet altijd horizontaal geplaatst, dikwijls 

 schuins boven elkander, zoodat de laagste meer of 

 minder door de wortelvezels van den ontwikkelden 

 bedekt en verborgen is ; wanneer dan de bovenste 

 afgebroken is, kon men meenen eene G. met enke- 

 len bol voor zich te hebben en zich in de geslachts- 

 afdeeling vergissen. Bij 't onderzoek van gedroogde 

 planten dient men dit in 't oog te houden. 



G. arvensis schult. was te gelijker tijd en terzelf 

 der plaats (ook in weilanden aan den IJssel) menig- 

 vuldig; de bladen vormden hier en daar digte zo- 

 den, tusschen welke slechts spaarzaam bloeijende 

 planten voorkwamen. Niet zeldzaam vond ik pi^oli- 

 ferae met in de oksels der schutbladen en bloem- 

 stelen opecngehoopte , meer of minder ontwikkelde 

 hulhilli. 



G. arvensis en sienopet. vond ik in achtereenvol- 

 gende jaren op dezelfde akkers , dan eens overvloe- 

 dig, dan weder schaarsch of in 't geheel niet (althans 

 bloeijende). Het voorkomen hangt van velerlei om- 

 standigheden af, die op de ontwikkeling der plant 



