rium van linnaeus, hetgeen trouwens ook met de voor- 

 gaande het geval schijnt te zijn. Ook deze soort onzer 

 schrijvers behoort dus, mijns inziens, te vervallen. 



Iets anders is het met P. compressum. Door beide 

 onze Floristen opgegeven, is het, bepaaldelijk door 

 de aanhaling der Fl. Danica, genoegzaam zeker, 

 dat DE GORTER ondor dien naam P. compr^essum sm. 

 {^P. piisillus a. major fries en koch) bedoelt. Dit 

 citaat is te duidelijk, dan dat de controversie over 

 P. compressum L. (volgens fries P. Zosteraefolius 

 scHDM.) daarop van invloed zou kunnen wezen. Of 

 MEESE echter dezelfde plant bedoeld heeft, als de 

 gorter, blijft onzeker, daar hij wel meese, hier en 

 elders, aanhaalt, maar nergens doet blijken, dat hij 

 op eene of andere wijze de door dezen bedoelde 

 planten uit eigen onderzoek kent, en zijne aanhalin- 

 gen dus voor meese geene bewijskracht hebben. 



Wanneer wij nu de, door beide schrijvers bekend 

 gemaakte soorten, naar aanleiding van het gezegde, 

 herleiden , zoo erlangen wij : P. natans , pei]folia- 

 ium , densum , lucens , trispum , pusilluin en var. 

 «. major, pectinatum ; gezamenlijk 7 soorten. 



In 1788 gaf v. geuks eene eerste nalezing op de 

 GORTER in het licht, en maakte daarin twee nieuwe 

 Potamogetonen bekend : P. gramineum, door ehrhart 

 en P.marinum, door hem zelve ontdekt. Het gemis 

 van alle aanhahng of synonymie maakt de bepaling, 

 wat wij onder beide namen te verstaan hebben, on- 

 zeker. Het volgende moge dit bewijzen. 



Wat P. gramineiim. L. aangaat , bragt smith 5 



I 



