95 



eii een goed bewerkbaar hout oplevert, dat ecliterj 

 te oordeelen naar de gevondene doode boomen , te- 

 gen de vochtigheid niet zeer bestand is. In vorm 

 verschillen deze boomen weinig van de Miclielia en 

 hare witte bloemen verspreiden eenen zwakkeren, op 

 dien der wilbloemige Michelia gelijkenden geur. 



De beide gevondene soorten van het geslacht Ai^o- 

 m.adendron behooren tot de schoonste boom vormen, 

 in wier gezelschap zij de bergwouden tot op eene 

 hoogte van 3000 voeten versieren. Regt opgaande j 

 bruinkleurige stammen^ pyramidale, van onderen zeer 

 uitgebreide kroonen; nederhangende takken ; eendigt, 

 donkergroen en glanzig loof, waartusschen de schoo- 

 ne, witte, welriekende bloemen aan den omtrek 

 doorschemeren en M^aartegen zij sterk uitkomen; alle 

 deze eigenschappen geven voorzeker het regt, om 

 deze soorten als ware sieraden der bosschen aan te 

 merken. 



Nederiger ontwikkelen zich in deze wouden de 

 Talaufna-soorlen tot 10 a IS voet hooge struiken , 

 die hun aanwezen, lang voor dat men dezelve zietj 

 verraden door den geur, die hunne bloemen in den 

 oragevenden dampkring verbreiden. Met onregelma- 

 tige takverdeelingen, blinkend groen loof en ronde 

 of meer ovale, witte bloemen, vonden wij deze ge- 

 wassen op hunne oorspronkelijke standplaatsen. Daar 

 verspreiden zij altijd hunne geurige uitwaseming; maar 

 gekweekt en meer aan de zon blootgesteld, gaan de 

 bloemen des avonds open en is het naderen van het 

 ondergaan der zon het begin van den tijd, waarop 



