101 



laas overledene Zippelius en Spanoghe worden gevoegd, 

 die in verschillende gedeelten van den Archipel en 

 op Nieuw-G iiinea zijn verkregen; terwijl onze reizen 

 op Java, Sumatra en Borneo, deze bouwstoffen nog 

 zóó aanzienlijk vermeerderen, dat een negentigtal 

 nieuwe soorten in deze familie zullen opgenomen 

 moeten worden. Door de geringe uitgebreidheid , 

 waarover deze onderzoekingen hebben plaats gehad, 

 is het moeijelijk eene juiste statistieke vergelijking 

 te maken. Indien wij die dus alleen bij benadering 

 schatten, dan zoude het Indische vasteland een veel 

 geringer aantal soorten bezitten dan de Archipel. 

 In de lijsten van Wallich vinden wij ongeveer 250 

 soorten opgegeven, dus ten naasten bij 1/27 van 

 het getal phanerogamen. Het schiereiland, waar de 

 tropische Flora meer voorhecrscht, bezit 154 soor- 

 ten. Van den Archipel kunnen wij dit getal veilig 

 op 500 ramen , van welke er ruim 250 in onze ver- 

 zamelingen van Java, Sumatra en Borneo voorko- 

 men. Dit getal stemt vrij wel overeen met de op- 

 gave, volgens welke de Rubiaceën 1/14 van de 

 tropische Flora der oude wereld zouden vormen. 



Bij de nadere beschouwing van deze soorten zul- 

 len wij bevinden, dat zij bij eene groote verschei- 

 denheid van groeiwijze , eene niet minder aanzien- 

 lijke verspreiding genieten; zoodat zij veelvormig, 

 als kleine plantjes , struikvormige of hoogstammige 

 boomen , van de bergtoppen tot het zeestrand afda- 

 len. Aan de moerassige stranden, op welke do 

 Rhizophoren haren hooixlzetel hebben, vinuen wij; 



