Ill 



ccme diievoudige voor, waarin dezelfde, benevens 

 enkele nieuwe geslachten, onder Hedyotideae ^ 3Ia- 

 nettiae en Cinchoneae geplaatst werden. Tn de la- 

 ter door De Candolle geleverde rangschikking der 

 familie ontwaren wij terugkeer tot de door Künth 

 voorgestelde afdeelingen: deze kruidkundige toch 

 voerde de Manettiae van Chamisso en Schlechtendal 

 tot zijne Cinchonaceae terug en gaf ons, bij deze 

 vernieuwing van het door Kdinth voorgestelde denk- 

 beeld , eene juistere omschrijving van de kenmerken 

 zijner groepen. Aan de Cinchonaceae werden name- 

 lijk door hem gevleugelde en aan de Hedyotideae 

 ongevleugelde zaden toegeschreven. Het onderzoek 

 der Indische soorten is niet geheel ten gunste van 

 het voor deze verdeeling gegevene kenmerk uitge- 

 vallen, daar op die wijze planten van elkander ver- 

 wijderd zouden worden, die door de natuur za- 

 men vereenigd zijn. Zoo zouden b, v. Dyctiospora 

 {Hedyotis vaginata ^y^Di. et DC-) en Rho7)ihospo- 

 ra (eene door haren vorm en houding ware Ron- 

 deletia)^ wegens hare gevleugelde zaden tot de Cin- 

 chonaceae behooren gebragt te worden. 



Vermoedelijk zijn er nog meerdere uitzonderingen 

 van dien aard, zoodat ik er toe overhellen zoude, 

 om de groep in den geest van Rtchaed aan te nemen, 

 ten einde een algemeen kenteeken te hebben, terwijl 

 ik in dat geval de veideelingen der andere schrijvers 

 als onderve.' deelingen zouden wenschen te beschou- 

 wen. Dat deze subtribus echter door de opgegevene 

 kenmerken niet juist omschreven worden, kan ik 



