125 



open, welk opeuspringen mij na een naauwkeurig 

 onderzoek gebleken is veroorzaakt te worden door 

 de verdrooging eener laag van kleine cellen. De 

 testa der zaden, door een uit mazen bestaand cel- 

 weefsel gevormd , en het tegmen vertoonen bij zwakke 

 vergrooting een fijn glad vlies. Van de ligging der 

 kiem ontvingen wij door Endlicher (Gen. 3245) een 

 zeer juist denkbeeld: de wortel is niet in het mid- 

 den, maar digt bij den navel gelegen. 



Meest als kleine struikaardige of meer kruidachtige 

 gewassen, met gladde of behaarde, vliezige bladen en 

 kleine witte of naar het roode hellende bloemen, zijn 

 de Ophiorrhizae soorten door de bosschen van Indie, 

 en eene enkele zelfs tot op Japan , verspreid. Zij kie- 

 zen zich aldaar de vochtigere streken, langs de oe- 

 vers der rivieren , tot standplaats. Voor zoover 

 mijne onderzoekingen zich ten dien opzigte uitstrek- 

 ten, durf ik niets bepaalds opgeven nopens het ge- 

 bruik, dat men in den Archipel van deze gewassen 

 zoude maken. Indien het gevoelen van Wallich 

 (Flora Indic. 2. p. 545) aangenomen kan worden, 

 dan zoude de geheele beroemdheid van den wortel 

 der Ophiorrhiza Mangos op denkbeeldige eigen- 

 schappen berusten„ Bij de opgave der door mij 

 waargenomene soorten heb ik uitvoeriger moeten zijn, 

 dan oorspronkelijk mijn plan is geweest. Ik heb 

 dit echter gedaan, omdat ik op die wijze meende 

 meer bij te dragen tot hare onderscheiding, die vol- 

 gens de opgegevene kenteekenen en bij de weinige 

 afbeeldingen, welke wij bezitten, bijna onmogelijk 



