143 



tuiging, inzage geven van de bewijzen waarop het 

 bovenstaande steunt. 



Naar znlke, in de lucht zwevende en misschien 

 alleen bij toeval op te vangen specimina zou men 

 nu planten moeten determineren ? Risum teneatis 

 Amici ! 



De beroemde Weener Hoogleeraar Endliciier, die 

 een der grootste herbariën welke bestaan, heeft kun- 

 nen raadplegen, noemde nog in 1847 (dus bijna 

 twintig jaren na Wallich's Catalogus) dien P. Fin- 

 laysoniana van Wallich's Cat. eene )) species peni- 

 ))tus duhia^'' {Consp. Conifer, p. 183). 



Uit het aangevoerde blijkt dat de naam van P. 

 Finlaysoniana niet kan komen in de plaats van den 

 naam P. 3Ierkusii^ en dat derhalve die laatste be- 

 naming moet blijven. 



Dat toch nu de Hr. G. L. Blume eenmaal ophou- 

 de willekeurig verwarringen in de wetenschap te bren- 

 gen, waarvan vooral zijne Rumphia wemelt. Hij leze 

 toch eens de cawdolle's Theorie élémentaire de la 

 hotanique en vooral de Philosophia botanica van 

 LiNNAEüs, waarin de beginselen en wetten der we- 

 tenschap zijn voorgedragen , die elk Kruidkundige 

 gewoon is te volgen. 



W. H. DE VRIESE. 

 Leiden 11 Mei 1850, 



