147 



MARCK, Brown, Wallich en Blume volgende, hebben 

 Wight en Arnott het geslacht Oldenlandia met He- 

 dyotis vereenigd en onder den laatsten naam beschre- 

 ven. Wij zijn hun dank verschuldigd voor de uit- 

 eenzetting der kenteekenen, waardoor de verdeelin- 

 gen van anderen bevestigd en nienwe verdeelingen 

 zijn gekenmerkt. Zij hebben ons daarenboven aan 

 den grondvorm van Linnaeüs herinnerd en dezen on- 

 der éen naam Euhedyotis aangevoerd. Ook ik was 

 in de gelegenheid deze plant in het Herbarium van 

 VAN Roten te onderzoeken ; welk onderzoek mij heeft 

 bevestigd in het gevoelen , dat deze vruchten zeer 

 lang gesloten blijven. Bij derzelver naauwkeurige be- 

 schouwing blijkt het, dat zij uit twee tegen elkan- 

 der gelegene nootjes bestaan; hetgeen mij met grond 

 doet vermoeden, dat er bij volkomene ontwikkeling 

 eene spleet tusschen beiden bestaat. Er zoude echter 

 met "betrekking tot de grondsoort kunnen opgemerkt 

 worden, dat het even goed de H. fruticosa had kun- 

 nen zijn: hiertegen zou men evenwel kunnen aan- 

 voeren, dat LiNNÉ ons dan ook gewis opmerkzaam 

 zou gemaakt hebben op het openspringen van den 

 top en der binnenzijde van de vrucht, zooals dit 

 duidelijk bij het voorwerp van H, fruticosa, in de 

 verzameling van Kömg op het Rijk's Herbarium be- 

 waard, waar te nemen is. Het bovenstaande toont 

 dus zeer duidelijk aan, dat wij ons moeijelijk, in- 

 dien wij het beginsel getrouw willen blijven, om 

 ieder geslacht naar zijne grondsoort te behouden, 

 met het denkbeeld vereenigen kunnen , om den alge- 



