154 



men , tot Dinietia W. et Arn. zal behooren. Zij wijkt 

 echter door de met meerdere aanhangsels voorziene 

 scheede der stipulae, en eeuige kenmerken van de 

 bloem hiervan af. Het eerste verschil beschouw ik 

 slechts van aanbelang voor de onderscheiding der 

 sooit. Van de vrucht wordt door de schrijvers 

 opgegeven (1): dat de punt zamengedrukt en bo- 

 ven de huis van den kelk uitsteekt, dat zij aan 

 de punt en daar slechts dwars met den scheide 

 wand openspringt. Dit kenmerk wordt door onze 

 soort niet bevestigd; de vruchten springen in het 

 begin alleen op deze wijze open, maar later heeft 

 er eene splijting van den midden plaats; zoodat wij 

 het vrije gedeelte der vrucht, in vier lappen ver- 

 deeld , aantroffen. De kelkverdeelingen onzer soort 

 buigen zich na de opening der bloera terug. Daar 

 ik de soorten van Wallich niet gezien heb, weet ik 

 niet of de plant van Borneo met eene der op het 

 vasteland aangetroffene overeenstemt en geef dus 

 voorloopig aan dezelve den naam: 



DIMETIA RECURVA Khs. 



D. scandens, glabra; foliis ovatis, mucronulato- 



acutis, basi cuneatis, costatis; stipulis trisetosis ; 



corymbis pubescentibus, tripartitis; floribus sessili- 



bus, in capitulis dispositis. 



Crescit ad ripas Jïuminis Banjermassing: Borneo. 



(1) In de Genera van Endiicher (349) is eene drukfout inge- 

 slopen, /.ijnde de vruclil daar Ier plaatse voorgesteld als niet boven 

 de kelkbuis uitstekende. 



