loS 



De Torm der helmknopjes is bij eenige soorten (b. r, 

 H. coerulea) bijna roüd : bij andere daarentegen 

 (b. V. H. ru?o.?a), meer langwerpig: zij bevatten een 

 bijna ko^relvormig stuifmeel. Het onderzoek der 

 vruchtbeginsels tcont aan, dat de halfronde placen- 

 tae met hare achterzijde in het midden der hokjes 

 tegen den scht^idcwand vastgehecht zijn. In rijpe- 

 ren toestand Teranderen deze placentae en worden 

 geheel vliezig, zoodat de ruiaiten tusschen de zaden 

 door de uitcregroeide vliezen gevuld worden en de 

 zaden, of rijpe nootjes, geheel omgeven. In zamen- 

 stellin^ vinden wij weinig verschil met de zaden der 

 Oldenlandia-soorten. 



De stipulae vormen bij allen meer of minder ont- 

 wikkelde scheeden, die door de uitbreiding van den 

 rand der bladstelen ontstaan. Bij eenigen zet zich 

 deze -scheede. op de ^^ijze van die der Polygona, 

 om den stens-el voort 'H. rugosa); bij anderen blijft 

 zij zich echter tot de oksels bepalen. Allen bezitten 

 eenen in meer of minder talrijke aanhangsf^ls inge- 

 sneden rand. die de bloemen in den jeu;?digen staat 

 door zijne nabijheid aan den stengel beschermt. 



Als kleine, kruidaardi^e struikjes, met geribde 

 bladeren en kleine witte of lichtblaauwe bloemen, 

 verspreiden zich deze gewassen zoowel over de voch- 

 tige en beschaduwde als over de meer aan de zon 

 blootgestelde plaalsen. rsaar .celans- van deze stand- 

 plaatsen , hebben de soorten een bijzonder karakter. 

 De H. barbata , aan den voet van den Pamatton in 

 den onvruchtbaren door sejpentija gevormden bo- 



