171 



regtopgaande takken , wier loof uit licht groene, zel- 

 den blaauwgroene, lederachtige bladeren bestonden. 

 In hunne oksels bevinden zich bij eenigen aan vier 

 zijden en bij anderen aan twee zijden kleine bloemen- 

 dragende stelen. De laatsten zijn , even als de bloe- 

 men, zeer verschillend in grootte. 



De opgaven, die wij tot dusverre bezitten, geven 

 aan dit geslacht de eilanden Java , Sumatra en Borneo 

 tot hoofdstandplaats ; terwijl slechts ééne soort de 

 gebergten van Indien bewoont. Omtrent de versprei- 

 ding over deze eilanden heb ik opgeteekend, dat do 

 soorten zich van de omgevingen van het strand tot 

 2000 voeten hoogte uitbreiden en aldaar verdeelde 

 groeiplaatsen bezitten. Petunga microcarpa, P. lon- 

 gifolia, enz. troffen wij met hun licht groen loof aan 

 in de opene bosschen, langs de oevers der rivieren, 

 somwijlen op de vlakten. P. glomerata en P. dasyo- 

 neura verkiezen daarentegen het digtere gedeelte der 

 aloude bosschen en dragen in hun donker groen een 

 met deze standplaats overeeenstemmend kenmerk. 



Voor zoover mij bekend is, wordt door de inlan- 

 ders geen gebruik van deze gewassen gemaakt. 



PETÜNGA LANCEOLATA Khs. 



P. foliis lanceolatis, utrinque acuminatis; spicis 

 paucifloris ; fructubus pyriformibus. 



Crescit ad i^pas Jluminis Téiüé : Borneo, 



PETDKGA,. LOAGiFOLiA DC. Prod. 4. p. 399. Higgiusia 

 Bl, Hb. Spicillaria Rich. 



