174 



STY LOCORINA Cav. Icon. 4 t. 368. Gaertn. 5 



tab. 197. Bl. Bijdr. 982. Wahlenbergia Bl. 



DC. Prod. 4. p. 577. 



De geslachtskenmerken, door de gemelde schrij- 

 vers gegeven, stemmen zoozeer met de kenmerken 

 onzer soorten overeen, dat hunne herhaling hier als 

 noodeloos kan aangemerkt worden. Ik heb het ge- 

 slacht aangenomen , zooals hetzelve door De Candolle 

 voorgesteld werd, namelijk voor de soorten, welke 

 cenen gelanden kelk en vele kleine zaden bezitten; 

 terwijl ik den naam Cupia in zijnen geest voor de 

 overige soorten aanneem , wier vruchten met weinige 

 zaden voorzien zijn. Het kenmerk der schrijvers, op 

 de grootte der kiem gegrond , heb ik niet bevestigd 

 gevonden; maar behalve het onderscheid in de grootte 

 en het getal van de zaden, leverden mij hunne za- 

 menstelling een verschil op, gelijk aan dat van Psy- 

 chotria en Grumilea. Cupia hirsuta, door mij on- 

 derzocht, bezit een albumen ruminatum, zoo als 

 men dit bij Grumilea aantreft. 



Als heesters met lederachtige bijna aderlooze bla- 

 deren, witte welriekende bloemen en donker bruine 

 bessen, hebben wij deze gewassen door de bosschen 

 van het zeestrand tot op ruim drie duizend voeten 

 hoogte aangetroffen. 



Hunne verspreiding is tot dusverre alleen van Java, 

 Sumatra, Borneo, Timor en de Philippijnen bekend; 

 terwijl slechts ecne enkele afwijkende soort dit ge- 

 slacht op het Indische vasteland vertegenwoordigt. 



