181 



pachys ieder ovaal eitje in een afzonderlijk klein hokje 

 van de vleezige placenta gelegen is en bij Griffithia 

 daarentegen de eitjes de placenta overdekken. 



Het zoude mij niet verwonderen, dat Hyptian- 

 thera W. et A. aan dit geslacht verwant was, doch 

 dit gevoelen kan alleen door de bezitters der voor- 

 N^erpen tot zekerheid gebragt worden. 



De gevondene soorten vormen slingerende struiken 

 met bladeren, welke op die van de laurier gelijken 

 en meestal van eene donkergroene kleur zijn. Hare 

 witte of geelachtige bloemen , w elke somtijds een- 

 zijdig op den algemeenen bloemsteel gezeten zijn, 

 vormen zamengestelde trossen , boven of bezijden de 

 oksels der bladeren. 



Indien het zich bevestigen mogt, dat Hyptian- 

 tliera tot dit geslacht behoort, dan zoude hetzelve 

 de vertegenwoordiger van Gynopachys in Indie ziju. 

 In den Archipel geniet hetzelve eene algemeene ver- 

 spreiding, zoodat zijae soorten niet alleen door ons 

 op Java, Sumatra en Borneo gezien zijn , maar ook 

 volgens de onderzoekingen van Zippelils en Spako- 

 GHE , op Timor en Nieuw-Guinea zouden voorkomen. 

 Op de eerstgenoemde eilanden zijn de grenzen dezer 

 soorten niet zeer scherp bepaald: niettemin behoo- 

 ren zij tot de hoogere boschplanten , welke voorna- 

 melijk op gebergten, ter hoogte van 2000 tot 5000 

 voeten, te huis zijn. Volgens de aanteekeningen van 

 den Hoogleeraar Reiswaedt, versiert Gynopachys 

 tomentosa op ongeveer 2000 voet hoogte den berg 

 Sempo op de Noord-Oostkust van Celebes. Wat de 



