188 



groeijing van de placentae teweeg gebragt verscbil 

 op. In den jeugdigen staat bedekken do schijfvor- 

 mige eitjes de placentae in eenige naast elkander ge- 

 legene rijen ; bij meer gevorderden toestand is de 

 regelmatige ligging reeds eenigermate verbroken, ter- 

 wijl eindelijk de zaden der half rijpe vruchten, door 

 uitgegroeide verlengsels der placentae, van elkander 

 gescheiden zijn. In de rijpe vruchten is geheele wan- 

 orde en liggen de zaden door een dikwerf gekleurde 

 vleezige massa verspreid. 



Hierbij kan ik nog eenige woorden voegen over 

 den aard der viucht. Haar buitenste gedeelte wordt 

 door een meer of minder dik vlcesch gevormd, het- 

 welke eene verdeelbare en hardere kern omsluit, die 

 volgens Roxburgh , Wallich en mijne eigene waar- 

 nemingen in 2 — 8 kleppen deelbaar is. Deze zaak, 

 aan een nader onderzoek onderworpen, deed mij blij- 

 ken: dat het endocarpium hier verhardt en, met een 

 smallen rand terug geslagen, aan weerszijden van 

 de bevestigende plaat der placentae gezeten is, — dat 

 daarentegen het gemelde bevestigingsdeel der pla- 

 centae zijnen oorsprong neemt uit het sarcocarpium, 

 tusschen deze beide randen doorgaat en later, bij 

 het rijpworden der vrucht verdroogcnde, de verwij- 

 dering van de veiharde endocarpium-deelen teweeg 

 brengt, die op deze wijze de zoogenaamde kleppen 

 vormen. Tegenover ieder van deze kleppen nu is 

 schijnbaar een hokje gelegen, tot de vorming waar- 

 van de deelen van twee verschillende placentae bij- 

 gedragen hebben. 



