200 



D I P L O S P 11 A DC. et Lindl. Endl. Gen. 537. 

 Prodr. 4 p. 477. 



Het is niet zonder twijfel, dat ik eene door ons 

 op Borneo gevondene plant als soort van dit geslacht 

 opvoer, daar ik hare bloemkroon niet bezit, die mij 

 vermoedelijk eenige opheldering zoude kunnen ge- 

 ven. De houding, de bloemenstand, de zaamge- 

 groeide schutblaadjes, de kelk en de stempel beant- 

 woorden aan hetgeen ons Lindley (Botanie. Reg, 

 t. 1026) omtrent zijnen Canthium dubium meldt. 



In de plaatsing der eitjes levert onze plant een 

 aanmerkelijk verschil op , als zijnde dezelve bijna 

 nevens elkander vastgehecht aan eene eenigzins uit- 

 stekende, even beneden den top van het hokje, tegen 

 den tusschenwand, geplaatste placenta. Ik ontveins 

 niet, dat het mij waarschijnlijk voorkomt, dat de 

 stand der eitjes van Canthium dubium of Diplospo- 

 ra , in een zeer jong ovarium onderzocht, bij on- 

 derzoek van eenen rijperen toestand blijken zoude 

 eene dalende rigting aan te nemen. Mogt ik mij in 

 dit gevoelen bedriegen, dan zoude aan onze plant 

 den geslachtsnaam Dicratera liunnen gegeven wor- 

 den. 



Omtrent de beide kelkvormige zaraengroeijingen 

 moet ik opmerken , dat de eerste aan den krans van 

 bladeren en nevenblaadjes (stipulae) beantwoordt en, 

 aangezien twee tegenoverstaande deelen grooter zijn, 

 de bladeren voorstellen; dat de andere den vorm 

 der stipulae bezit. Tegenover de oksels der bladvcr- 



