211 



de weinige mannelijke bloemen is geen verschil; de 

 afbeelding der vruchten stemt , wat den vorm aan- 

 gaat, evenzeer overeen; maar de kelk is minder ge- 

 lukkig voor deze vergelijking. De zaak Iaat zich 

 echter ophelderen, wanneer mijne meening juist is, 

 dat de insnijding een weinig te diep geteekend is: 

 immers in de door mij beschouwde voorwerpen van 

 deze soort en der aanverwante Bobea heb ik geene 

 gaafrandige kelken bij mannelijke, noch zóó diep 

 ingesnedene kelkbuizen bij vrouwelijke bloemen aan- 

 getroffen. 



Tot dit geslacht behooren: Bobea eiatior GadDo 

 (Burneya Gaudichaudii Cham, et Schlecht.), Bobea 

 Forsteri Cham, et Schlecht. (Burneya Cham, et Schl.), 

 Bobea glabra Khs. (Eupyrena W. et A. Timonius 

 Königii Bl. Hb.), Bobea Gaertneri Xhs. (Erithalis 

 uniflora Gaertn.) , Bobea ferruginea Khs. , Bobea Wal- 

 lichiana Khs. (Timonius Rumphii Wall. Herb, fide 

 specira, authent. in herb. Cl. Reinwardt), Bobea mu- 

 tabilis Kfls., Bobea setosa Khs. (Guettarda setosa Zip- 

 PELirs). 



Ceylon, Sumatra, Borneo, Pinang, Nieuw-Guinea 

 en eenige eilanden van de stille Zuidzee, in dezelfde 

 zone gelegen, zijn de oorden waar dit geslacht ver- 

 tegenwoordigd wordt door aan ieder van dezelve 

 eigene soorten. De door ons waargenomene soorten 

 vormen meestal pyramidale, opene, dikwerf door 

 korte stammen gedragene kroonen , met naar het 

 einde der takken toe gedrongene bladeren. Op de 

 sandige stranden van Sumatra's westkust tierde Bo- 



