233 



gesteld. Drievoudig zijn zij in de door ons bezochte 

 oorden van Java, Sumatra en Borneo: ieder van de- 

 zelve bev^'oont eene haar eigene standplaats. Als meer 

 ont^vikkelde boomvormen , met groote donkergroene 

 bladen en even aanzienlijke vruchten, vinden wij 

 Canthium glabrum in de donkere aloude vyouden 

 Yan Java, op 2000 tot 5000 voeten hoogte^ van het 

 zeestrand af tot op 1600 voet hoogte op Sumatra; 

 eindelijk in de naauwelijks 800 voet hooge bosschen 

 van den Sakoembang op Borneo. Canthium fascicu- 

 latum Bl. (Psydrax dicoccos Gaertn.) , benevens de 

 aanverwante G. confertum en C. umbellatum, klei- 

 nere boomen met minder nervenrijke en lederachtige 

 bladen vormende, zijn meer verspreid door de min- 

 der lommerrijke bosschen. Als kleine, met lichtgroen 

 loof bedekte struiken, vertegenwoordigt Canthium 

 horridum dit geslacht in de opene vlakten of op de 

 zandige kusten, waar haar geelgroen gedoomd voor- 

 komen zoozeer met den bodem overeenstemt. Zij 

 vormt met Gmelina, Eurya en Myrtus tomentosa 

 eigenaardige groepen , welke wij op Sumatra aldus 

 zamengesteld vonden. Canthium scandens, welke door 

 de vorige soort tot de boomvormige den overgang 

 vormt, klimt in de lagere en opene bosschen langs 

 de stamvormende bewoonsters op en houdt door ge- 

 aardheid en kleur der bladeren het midden tusschen 

 Canthium horridum en de bosch vormen van dit ge-i 

 slacht. 



Niettegenstaande ik mij overtuigd houd, dat er 

 van de door mij te vermelden soorten welligt enkele 



