260 



bleek-roode en P. amboinica met vuurkleurigere bloe- 

 men de heerlijke vormen van het vasteland. Door 

 de maagdelijke bosschen verspreid , zijn zij zoov^'el 

 in de lagere streken, als in de hooger gelegene bos- 

 schen, met geringe soortelijke verandering, aanwe- 

 zig. Zij behooren tot de groepswijze vereenigde vor- 

 men en niets kan den indruk overtreffen, die der- 

 gelijke bloeijende verzamelingen in de donkere bos- 

 schen op den reiziger maken, die zich eensklaps 

 daarvan omringd ziet. Werkelijk w^as dus in mijn 

 oogde dichterlijke naam, Flamma sylvarum of vlam 

 der bosschen, door Rümphids aan dezelve geschon- 

 ken : want werkelijk zij zijn een vuur in deze som- 

 bere en stille natuurwouden. 



Als meer ontwikkelden vorm , met witte of zacht 

 rood gekleurde bloemen, wier pluimen niet stijf op- 

 staan maar door de minste koelte gewiegd worden, 

 zien wij P. paludosa in de lagere moerassige bos- 

 schen van Ceylon, Poeloe-Pinang, Sumatra, Java en 

 Borneo, westelijk tot aan Nieuw-Guinea en noorde- 

 lijk tot in de Philippynen verspreid. Zij behoort tot 

 de ware alluviaal-gewassen. Eene gelijke verbreiding 

 over de meer hoogere gedeelten komt aan P. odorata 

 toe. Onder eene weinig afwijkende gedaante is zij 

 bijna over den geheelen archipel verspreid. 



Ten derde moet, als ware boschvorm, de lange 



witte bloemen dragende P. indica en hare aanverwante 



soorten, welke zich somwijlen door eene vliezige 



bladgeaardheid kenmerken, worden opgenoemd. 



P. indica zelve behoort onder de sporadische vormen 



