Verki^jgeu van 9 boomen. Die verhouding is on- 

 waarschijnlijk en men zou reeds daaruit kunnen 

 besluiten tot de onjuistheid der opgave. Integendeel 

 treft men de kamfer niet anders dan in spleetjes van 

 het hout aan en de inlander der Battas weet er die 

 of met kleine houtsplinters of met zijne nagels uit 

 te krabben, of te schrapen. 



2o. Door stampen en uitkooken van de takjes, 

 van de stukken van bast, schors en hout, verkrijgt 

 men nog eene vloeistof die kamfer houdt, maar in 

 geringe hoeveelheid en natuurlijk zeer in water ver- 

 deeld, lïet hout wordt in kleine stukjes gesneden, 

 de bladen worden gestampt, en een en ander te 

 zamen in eenen ijzeren ketel met water gekookt, 

 en zulks op het tijdstip zelf, waarop de stam wordt 

 omgehouwen, opdat men de stukkeu in verschen 

 toestand gebruike. Bij die kooking vertoont zich op 

 de oppervlakte eene olieachtige vloeistof, welke men 

 met de schaal van een cocos-noot afschept, die, tot 

 dat einde, in tweeën gesneden en met een handvat 

 voordien is. Men giet die vloeistof over in bamboes, 

 't geen men met eenen stop, uit hindoevezels ge- 

 vormd, sluit, en giet haar na vele maanden bij -de 

 thuiskomst, dus als de expeditie is afgeloopen, in 

 flesscheu over. De Hr Jükghuhn heeft een paar fles- 

 schen met die vloeistof op de plaats zelve gevuld. 



Na een langdurig verblijf in de bosschen (vaak 

 van drie maanden) vaneen dertigtal personen, breekt 

 de caravane op. Men heeft dan niet zelden een hon- 

 derdtal boomen geveld en brengt zelden meer dan 



