96 



Het grootste gedeelte bestaat uit celweefsel, welks 

 -cellen wijd, tamelijk groot, fijn gestippeld en alleen 

 -doordien zij zoo los aan elkander liggen, onregel- 

 matig zeshoekig zijn. Naar den omtrek toe ontmoet 

 men hier en daar 2 — 3 bijeengelegene , van zeer 

 dikke wanden voorziene, cellen met zeer duidelijke 

 wandkanalen (Tüfpelkauale), makende dezen ten 

 laatste grootendeels de hardere massa der zoo on- 

 effene, mazige en gegroefde oppervlakte uit, waarop 

 zich geen spoor van spleetopeningen vertoont. Bij 

 de dikwandige cellen staat de dikte van den wand 

 tot de breedte der celholte als 1:4, kunnende men, 

 even als ükger zulks bij de verwante geslachten 

 Helosis en Langsdorjia waarnam, in dien wand 

 dikwijls 10 — 30 afzonderlijke lagen duidelijk onder- 

 scheiden. — Alle cellen, de dikwandigen uitgezon- 

 derd, bevatten talrijke, bijkans ronde of langwerpige 

 stijfselkorreltjes van verschillende grootte, die ech- 

 ter, ook bij de sterkste vergrooting, geene concen- 

 trische lagen doen zien, en in dit opzigt, vooral 

 daar zij in het geheel niet klein kunnen genoemd 

 worden, eene merkwaardige uitzondering op den regel 

 maken. Buiten het zetmeel neemt men in de cellen 

 ook nog altijd de aan den wand bevestigde celkern 

 waar, die ook in de verlengde cellen, welke de aan 

 de woekerplant eigene vaatbundels begeleiden, niet 

 ontbreekt; gewoonlijk vindt men ej' echter slechts 

 ééne, zelden twee. De bruine kleur der celkern is, 

 niettegenstaande eene veeljarige bewaring in Arak, 

 meestendeels nog bewaard gebleven, terwijl zich in 



