103 



digt, van welke 6 groeven naar den lager gelegen 

 rand der schub heenloopen. Zij bestaan eveneens 

 uit parenchymcellen, die van stijfselkorreltjes en ecne 

 celkern voorzien zijn , en bevatten een uit het paren- 

 chym der kolf ontspringenden vaatbundel. Deze loopt, 

 zoo als reeds gezegd is, door het midden heen en 

 splitst zich, naar boven toe, in twee takken, waar- 

 van de eene ter linker-, de andere ter regterzijde 

 afwijkt. 



Onmiddellijk boven den steel , zijn deze schub- 

 ben met de randen tamelijk vast aan elkander ge- 

 hecht, zoodat er, volgens de waarnemingen van den 

 Hr. JoNGHUHN, altijd eenigen te gelijk^ na zich van 

 den steel te hebben losgemaakt, afvallen. Yoor het 

 overige zijn die schubben, welke aan het onderste 

 of bloemlooze gedeelte der kolf gezeten zijn , oneven- 

 redig kleiner dan de hooger geplaatsten; volgens 

 Jdrghdhn zouden de eersten zelfs vastgehecht blijven, 

 niet afvallen en aan de oppervlakte , welke zij be- 

 dekken, langzamerhand een bultig, stekelig aanzien 

 verleenen. Tegen deze meening spreken echter de 

 eigenschappen van een door Jdnghohn zelven overge- 

 zonden mannelijk exemplaar, waar aan den steel der 

 bloemkolf geene schubben meer voorkomen en alleen 

 onregelmatige overlangs loopende strepen, en, onder 

 de plaats, waar de eerste bloemen zijn ingeplant, 

 kleine, in een cirkel staande, knobbeltjes gezien wor- 

 den. Ik moet bekennen dat mij, noch de beteeke- 

 nis, noch de wijze van ontstaan dezer knobbeltjes 

 duidelijk zijn, hoewel het gansche exemplaar in alk 



