110 



aangevuld; daarop volgen dan, naar beneden toe, 

 twee ei vorniig-rondachtige hokjes, die nog lager lang- 

 zamerhand smaller worden en eindelijk geheel ver- 

 dwijnen, om weder voor een geheel gelijkvormig cel- 

 weefsel plaats te maken, welks middelste cellen slechts 

 eenigzins dikker van wanden en bruin gekleurd zijn. 

 Deze, doorgaans met groote celkernen gevulde cel- 

 len, die iets bruiner dan de meer naar den omtrek 

 gelegene zijn, omvatten de hokjes volkomen; deze 

 laatsten zelven zijn bijna hol en slechts met eene 

 geringe hoeveelheid van een fijn-korrelig weefsel ge- 

 vuld, dat men ter naauwernood den naam van cel- 

 weefsel zoude kunnen geven; misschien echter is het 

 oorspronkelijk een zeer los cel weefsel geweest, dat, 

 door de langdurige bewaring in den arak, in dien 

 structuurloozen toestand is overgegaan. — Of nu 

 deze inhoud der hokjes voor overblijfselen der kern, 

 hetgeen wel waarschijnlijk is, of wel voor haar en- 

 dospermiura moet gehouden worden , zoo als Richard 

 de celachtige massa noemt, waarmede de hokjes d^v 

 zaden bij Helosis digt gevuld zijn, alwaar hij geéne 

 kiem waarnam, wil ik hier niet beslissen. In ieder 

 geval betreur ik het, dat ook het onderzoek der 

 verder ontwikkelde, misschien zelfs rijpe, óvaria, 

 zOo als wij zoo aanstonds zien zullen , geeüe bepaal- 

 dere uitkomst opleverde, ofschoon ik, van de be- 

 langrijkheid van dit onderzoek overtuigd, daaraan 

 de grootst mogelijke oplettendheid schonk» 



De Hr. Jdnghdiin vermeldt, dat het loslaten der 

 schubben als een teeken van volkoraene rijpte kan 



