132 



Salix undulata Ehrh. en 

 j> stifularis Sm> , beide door ons corresponde- 

 rend medelid den Hr. Wekck in 1845 bij Zeist ontdekt. 

 Laatstgenoemde is bovendien bij Xampen en Nijme- 

 gen en in Zuid-Beveland (Enum. Zeel. III. p. 17) 

 "svaargenomen ; 



jS. Sinithiana Willd. en 



S. acuminata Sm., beide in Zuid-BoTeland in wil- 

 genbosschen voorkomend. S. holosei^icea (Enum. Zeel. 

 III. p. 17) is mij gebleken, tot de laatstgenoemde 

 soort gebragt te moeten worden. 



S. incana Schrase. groeit, blijkens het Herba- 

 rium van den Heer V. Ztreh , aan het Scheveningsch 

 kanaal bij 's Hage. Deze soort wordt door de boom- 

 kweekers, maar zeer ten onregte, 5. Piosmarini- 

 folia genoemd, 't welk zou kunnen doen vermoeden , 

 dat op sommige groeiplaatsen der FI. B. S. (b. v. 

 Haarlem, Vianen) deze S. incana groeit. De zoo 

 straks genoemde soort toch is aan moerassige veen- 

 cn heidegronden eigen. Eindelijk heb ik geene zwa- 

 righeid gemaakt, om, bij de onzekerheid, welke 

 w ilgensoorten werkelijk inheemsch en w elke ingevoerd 

 of verwilderd zijn , 5. Bahylonica in den Prodromus 

 op te nemen. 



Potaynogeton ohloiigus \iv. 



)) Ho7^?iemafini IVIeyer. Zie Verslag 



1849, p. 75, waar de laatste soort onder den naam 

 van P. coloratus Vahl. voorkomt. 



Zanicliellia 'pedicellata Fries. Volgens mondelinge 

 mcdedeehng van den Parijschen Kruidkundige, den 



