t 



2 12 



vergelijking der levende exx. met de afbeelding van 

 A. vulneraria in Storm's Flora XII. t. 52, leidde 

 tot een ontkennend resultaat. Ons medelid, de Hi-. 

 Abeleven beloolde toen A. vulneraria levend te onder- 

 zoeken. In afwachting van den uitslag, zij het mij 

 vergund op te merken, dat ook in Noord-Duitsch- 

 land het zonderling verschijnsel opgemerkt wordt, 

 dat deze plant bij ons vertoont, van namelijk op aan- 

 zienlijke afstanden der zeekust hare laatste binnen- 

 landsche groeiplaats te hebben, om in de zeeduinen 

 in eens weder in groote menigte en onder andere 

 vorm te voorschijn te komen. Hoewel in de berg- 

 achtige streken, vooral op kalkhoudenden bodem, 

 in Midden - Duitschlan ! menigvuldig aantetreffen , 

 komt zij ]'eeds in Westphalen, volgens von Bönsig- 

 HAUSEN, slechts hiei- en daar voor, om bij ons alleen 

 bij Nijmegen gevonden te Noorden. Wat de sooite- 

 lijke onderscheiding der duinplant betreft, zoo kan 

 de hoogere, ncderliggende, meer behaarde stengel 

 daartoe natuurlijk niet dienen:^ maar 'tis de vraag, 

 of de, door Reichesbach (Icon. Grit.) aan het zaad 

 ontleende, kenmerken standvastig zijn. Die schrijver 

 toch getuigt, dat hij de plant zes jaren lang heeft ge- 

 cultiveerd en standvastig bevonden en beweert, zeker 

 te regt, dat het zaad, dat in het geslacht Melilotus 

 zulke uitnemende kenmerken tot soortsonderscheiding 

 aan de hand heeft gegeven, zeer ten onregte in dit 

 en andere geslachten der Leguminosae is veronacht- 

 zaamd. 



Libanotis montana All. Eene, in alle naburige 



