268 



schijnlijk geen verschil tusschen de vruchten tier on- 

 derscheidene soorten bestaat, zoo is het mij evenwel 

 gebleken, dat deze, ofschoon niet zeer in het oog- 

 vallende, evenwel duidelijke en constante wijzigin- 

 gen in vorm vertoonen. Daar de vrucht bij alle Rn- 

 mices een achenium triqueteris, zoo is het bepaal- 

 delijk de gedaante der zijden, het vlakke, uitgeholde 

 of bolle van dezelve en de randen, die hier in dit 

 opzigt in aanmerking komen. 



Een ander, meer biologisch kenmerk, hetwelk mij 

 voorgekomen is zeer karakteristiek te zijn, is de wijze 

 waarop de evolulio vernalis der bladeren plaatsheeft» 

 Dit is inderdaad zoo kenmerkend en standvastig, dat 

 ik aan deze wijze van ontwikkeling der eerste wor- 

 telbladeren, in vereeniging met het kenmerk aan den 

 wortelbladsteel ontleend, gemakkelijk mijne verschil- 

 lende vormen kan onderscheiden. 



RÜMEX MAXIMUS Schreb. 



In den nazomer van het vorige jaar een opzet- 

 telijk nitstapje tot het opsporen van Rumex maximus 

 en Hippolapathum gedaan hebbende, ben ik er in ge- 

 slaagd om de eerstgenoemde plant, op de door den 

 Heer V. D. Sakde Lacoste aangegeven groeiplaats, te- 

 rug te vinden. De plant was reeds in een ver gevor- 

 derd tijdpeik, daar ik slechts 2 nog vruchtdragende 

 stengen, van welke evenwel reeds een groot gedeel- 

 te der vruchten was afgevallen , vond. De overige 

 stengen, waaraan zich gcene vruchten meer bevon- 



