270 



daar hij juist op cene zeer merkwaardige wijze het mid- 

 den tusscheii bcidi^ laatstgenoemde houdt. In de plan- 

 tenwereld is dit nu wel een zeer gewoon verschijn- 

 sel , dat eene species, in kenmerken het midden houdt 

 tusschen twee andere soorten; maar wanneer die 

 lusschen-species het algemeen karakter van species, 

 dat is, om zich met hare kenmerken, door zaden 

 te vermenigvuldigen mist, dan dunkt mij, bestaat er 

 wel cenige rede om dien tusschenvorm niet voor 

 eenc species, maar voor een bastaard-individu, voort- 

 gesproten uit die species tusschen welke het in het 

 midden staat, te moeten houden. 



Om deze rede, meen ik Rumex maximus voor 

 geene soort, maar voor cene hybride en wel van 

 R. Hippolapathum en Hydrolapathum te moeten 

 houden. De gronden waarop deze meening rust, 

 zullen u uit het volgende blijken. 



Bij de bewerking der Rumices van het herbarium 

 der Vereeniging voor den Prodromus, trok het mijne 

 aandacht , dat bij de twee door den Heer v. d. Sande 

 ingezondene stukken van specimina van R. maximus, 

 een groot gedeelte der perigonia was afgevallen, en 

 los in het blad papier iag. Reeds meermalen had 

 ik vroeger dit afvallen der perigonia, zoowel aan de 

 levende plant, als bij en na het droegen, bij onder- 

 scheidene Rumices, en wel bij alle de van onze ge- 

 wone soorten afwijkende vormen, als ook bij Ru- 

 mex pratensis, waargenomen. Dit had mij toen aan- 

 leiding gegeven, om de vruchten inde perigonia te 



