273 



jongste dezer door mij waargenomene , en u reeds 

 medegedeelde wijze, kouden voortgebragt zijn gewor- 

 den. Had de plant zich door zaad kunnen verme- 

 nigvuldigen , dan zoude ik zonder twijfel meerdere 

 planten en op grooteren afstand van elkander aldaar 

 moeten hebben aantreffen. 



2^. Eene tweede bijzonderheid is die , dat R. 

 maximus zoo merkwaardig juist het midden houdt 

 tusschen de R. Hippolapathum en den R. Ilydrola- 

 pathum. Van onze werkelijke species, ken ik er niet 

 eene^ in welke de kenmerken der beide naast ver- 

 wandte soorten zoo duidelijk terug te vinden zijn. 

 Het is in habitus, vormen cousistentie der bladeren, 

 gedaante van den petiolus, bloeiwijze, vorm der bin- 

 nenste perigoniaalsh'ppen, en der pericarpia van R. ma- 

 ximus, dat de respectieve vormen en kenmerkender 

 parentes zoo duidelijk terug te vinden zijn. Er is slechts 

 een kenmerk, waarin R. maximus van zijne vermoe- 

 delijke parentes verschilt, en dit is, de standvastige 

 meerdere hoogte. Dit verschil laat zich, dunkt mij, 

 genoegzaam verklaren, wanneer men het in verband 

 brengt met het ontbreken van het albumen en het 

 embryo in de vruchten. Tot de vorming van deze 

 toch wordt eene groote hoeveelheid dextrine, suiker en 

 proteïneverbindingen vereischt, welke nu niet gebe- 

 zigd wordende tot de ontwikkeling der vrucht, ge- 

 bruikt wordt tot vorming van weefsel, waardoor na- 

 tuurlijkerwijze de steng, de bladeren en andere dee- 

 len der plant grooter moeten worden. 



