279 



ra;" ook zijn volgens deze besclirijving de bladeren niet 

 undulato-crispa,en de bladstecien aUoen supra plant, 

 superne d latere compressi , niet canaliculatocon- 

 tracti. Deze Rumex houdt, als het ware, het midden 

 tusschen R. crispus en R. Hippohipathum; doch ver- 

 schilt volgens Fr[ES meer van R. Hippolapathum dan 

 van R. crispus, en gelijkt zelfs bloeijendc op R. ob- 

 tusifulius; vruchtdragende zijn vele klepjes abortivae. 

 In het herbarium der Vereeniging zijn specimina 

 onder den naam van R. conspersus voorhanden , door 

 de Heeren v. d. Sande Lacoste en Merkus Doornik, 

 op vochtige beschaduwde gronden bij Amsterdam 

 gevonden. Den Heeren inzenders komt het twijfel- 

 achtig voor, of deze plant de R. conspersus wel zij, 

 blijkens het vraagteeken op het etiquet te vinden. Ik 

 heb een exemplaar dezer plant naauwkeurig met de 

 diagnose van Hartman, en met door mij gevondene 

 exemplaren vergeleken, en twijfel ook zeer, of zij 

 wel tot R. conspersus behoort. Hartman noemt de 

 laciniae interiores late cordatae, hetgeen deze niet 

 zijn, zijnde zij wel hartvormig, maar niet breed 

 hartvormig, en duidelijk in eene punt verlengd, welk 

 kenmerk insgelijks niet aan de Ruinices Hydrolapathi 

 in het algemeen eigen is. Verder zijn de rami niet 

 aphylli, terwijl aan deze de habitus paniculatus ont- 

 breekt. Het kenmerk aan den bladsteel ontleend, is 

 hier natuurlijk niet met zekerheid na te gaan^ even- 

 wel komt het mij voor, dat dezelve van boven con- 

 tracto-canaliculatus moet gev^eest zijn. De gedaante 

 van het blad, bepaaldelijk de top, is niet te zien. R. 



