324 



mers volgens de genoemde schrijvers komt zij voor: 

 «aan wegen, in heggen, weilanden, boomgaarden, 

 aan ruigtens en in bouwland." Zij is das ook niet 

 eene planta arvensis of agrestis , en het is dus ook niet 

 waarschijnlijk dat zij, met koorn b. v. , is ingevoerd. 

 In ieder geval zullen nadere waarnemingen moeten 

 bewijzen , of zij ook op andere plaatsen b. v. in onze 

 noordelijke Provinciën, voorkomt. De oppervlakkige 

 gelijkenis der bloeijende planten met andere Cruci- 

 ferae, Sinapis b. v. kan haar tot dus ver over het 

 hoofd hebben doen zien. 



Ervum gracile De. {Yicia gracilis Lois. Fl. gall, 

 p. 460, fig. 12!) eene van E. tetraspermum zoo 

 duidelijk onderscheiden plant, dat ik niet begrijp hoe 

 Bertoloni haar als synonym, niet eens als variteit, 

 tot deze soort brengt (Fl. Ital. VIL p. 534). Trou- 

 wens door geen der door mij geraadpleegde schrij- 

 vers wordt die zienswijze gedeeld. Slechts Fries voert 

 een E. tetraspermum jS tenuifolium aan (Novit. 

 Ed. 2. p. 231) en citeert als Synonym E. gracile 

 De. ; dat hij echter daarbij onze plant niet op het 

 oog heeft blijkt uit zijne woorden: foliis linearibus 

 «cutis, pedunculis unifloris. Maar ook zonder dit 

 zou het voorkomen dezer soort in Scandinavië mo- 

 gen betwijfeld worden op phytogeographische gron- 

 den. E. gracile toch komt voor in het geheel zuide- 

 lijk Europa, in Italië (Tenore, Güssone), Spanje 

 (Webb, Bodrgead 1850 N. 642), en verspreidt zich 

 westwaarts in de kustlanden van den oceaan , Frank- 

 sijk (GoDR. en Grer.) , Engeland (Babikgtojn , E. Bot. 



