523 



Suppl. IV. p. 2904), België {Lej. cii Court. Comp. 

 III.) De Rijn schijnt de grens te zijn zijner \'ersprei- 

 ding- westwaarts, want die plant ontbreett in Zwit- 

 serland^ bepaalt zich in de Flora's van den Elzas 

 en Paltz tot den linkeroever van dien vloed (Spiers, 

 Worms) en ontbreekt zoowel in de Rijnflora als in 

 alle andere noordelijkere Flora's, tenzij men haar 

 sporadisch voorkomen op enkele plaatsen buiten het 

 gebied harer verspreiding in aanmerking neme. Zoo 

 geleidelijk dus het aangevoerde haar voorkomen ia 

 onze Flora verklaart, evenzeer wettigt het den twij- 

 fel omtrent de opgave van Fries. De kenmerken ove- 

 rigens waardoor E. gj-acile bepaaldelijk van E. te- 

 traspei^mum te onderscheiden is, zijn: de bloem- 

 steel, die bijna eens zoo lang als het blad en aan 

 den top genaaid is, en in den regel 4-6 bloemen 

 draagt, de lancetvormige, spitse kelkslippen, de 4-6 

 zaadjes bevattende peul, eindelijk de kiem, die naau- 

 welijks Vio van den omtrek van het zaad inneemt, 

 en dus half zoo kort is als in E. tetraspermum. 

 De plant is overigens steviger, de bladsteel in eene 

 vertakte rank uitloopend, de blaadjes smaller, lan- 

 ger, maar vooral spitser, de bloemen veel grooter, 

 ligtblaauw. Deze belangrijke aanwinst is onze Flora 

 verschuldigd aan den Hr. Walraven, die haar in en 

 bij koornvelden bij Ter Neuze in menigte heeft aan- 

 getroffen. 



Lathyrus latlfolius L. De opgaven van de Gorter 

 en DE Beter, die deze plant in den Prodromus (bl. 

 68) deden opnemen , zijn eenigermate bevestigd door 



