327 



maar nog niet genoegzaam ontwikkelde exx. verza- 

 meld in weilanden Insschen het ülvenhoutsch boscli 

 en de Bavelsche heide bij Breda. 



Valeriana Samhuclfolia Mikan. Het vermoeden, 

 in eene vroegere bijeenkomst geuit, dat onder den 

 naam van F. officinalis in onze Flora meer dan eene 

 soort schuilde, is aanvankelijk bevestigd door de 

 waarneming der genoemde soort, die in Pohl's Tent. 

 FI. Bohera. I. p. 41 het eerst onderscheiden, later door 

 de meeste Duitsche Floristen en nu laatstelijk ook 

 door Babington en Fries is aangenomen. Volgens 

 Koch's diagnose (p. 369) zouden beide soorten alleen 

 door het getal bladpaaren en de breedte der blaad- 

 jes onderscheiden zijn. Ware dit het geval, dan zou 

 de geldigheid der soort met grond mogen betwijfeld 

 worden. Er is echter meer en ik neem dus de vrij- 

 heid hier eene uitvoerigere diagnose mede te deelen, 

 die op naauwkeurige vergelijking van volledige exx. 

 van beide soorten berust. In Y. Samhucifolia dan 

 zijn de soms vrij lange wortelranken (even als bij 

 Fragaria) onbedekt, aan het uiteinde wortelend en 

 een nieuw plantje voortbrengend, de blaadjes der 

 2-4parige wortelbladeren zijn eirond, soms met hart- 

 vormige basis, die der 3-5parige stengelbladeren 

 min of meer lancetvormig of langwerpig, alle met 

 grove zaagtanden voorzien , de buis der bloemkrooa 

 is duidelijk langer dan in F. officinalis, evenwijdig, 

 het zaad eivormig-langwerpig (niet hartvormig-lang- 

 werpig): de geheele plant eindelijk is minder stevig, 

 de bladsubstantie dunner, de bloemtuil meer zaam- 



24 



