367 



komen. Aan uiterst kleine exemplaartjes komen 

 zeer kleine teedeie blaadjes voor, even als de dunne 

 haren ligt groen gekleurd. Grootere exemplaren 

 dragen grootere en sterkere bladen, die reeds bij 

 hunne ontluiking een roodachtigen tint hebben, en 

 wier haren van boven naar beneden min of meer 

 rood gekleurd zijn, terwijl eindelijk de krachtigste 

 planten groote donkerder gekleurde bladen met ste- 

 vige roodbruine haren bezitten. 



Uit de combinatie nu van gelijktijdige proeven met 

 exemplaren, waar alles zoo veel mogelijk gelijk was , 

 behalve ééne der genoemde bijzonderheden — grootte 

 van 't blad, kleur der haren, ouderdom — en de 

 toetsing van de daardoor verkregen resultaten aan 

 den overigen voorraad van waarnemingen, blijkt het, 

 als algemeene uitkomst: 



dat, vooreerst, de intensiteit van het verschijn- 

 sel voor de haren grooter is, naar mate de bladen 

 jonger en kleiner zijn. Bij kleine, jonge bladen, 

 met weinig gekleurde haren, worden namelijk ook 

 de randharen bijna altijd omgebogen en aangesloten , 

 terwijl deze, bij middelbare grootte, oudeidom van 

 't blad en kleur der haren, en daarboven^ in den 

 regel hunne droppels behouden, en vrij blijven uit- 

 staan, al wordt het blad geheel gesloten. 



Voor de bladen schijnt de intensiteit der buiging 

 van de drie genoemde omstandigheden onafhankelijk 

 te zijn, maar de snelheid^ waarmede die buiging 

 plaats grijpt, is weder grooter, naarmate de bladen 

 jonger en kleiner, en de haren lichter gekleurd zijn. 



