427 



Tornicn hoeft willen planten — beter beschreven is, 

 dan hare aanverwanten. 



Thans schijnt het echter dat ook de brasiliaausche 

 soort de kleinste onder de Walla's niet blijven zal ! — 

 De scherpziende jonge duitsche natuurkundige, Dr. 

 Agathon Bernstein, die voorleden jaar naar Java 

 vertrok — een geleerde van wien ik nog vele ont- 

 dekkingen op het gebied der Plantenkunde en Geo- 

 logie verwacht, — bragt mij onlangs een fleschje met 

 eenige Lemna-soorten , door hem in de nabijheid 

 van Soerahaija in eenen kalkhoudenden waterplas 

 verzameld. Ongetwijfeld behooren de twee daarin 

 voorkomende soorten tot het geslacht Wolffia. 



De kleinste is blijkbaar zeer naauw verwant aan 

 Wolj^a Michelii en W. brasiliensis. Van de eer- 

 ste verschilt zij dadelijk door de eivormige gedaante 

 der bovendien veel kleinere frondiculae; met de twee- 

 de stemt zij overeen wat de algemeene gedaante be- 

 treft, maar, door elkander gerekend, zijn de frondi- 

 culae nog iets kleiner; de grootste zijn kleiner dan 

 een Nederlandsche streep. Daarbij missen zij het 

 eigenaardige kenmerk der Brasiliaausche soort, de 

 bruine, hoekige vlakjes der opperhuid. Ook had 

 de eenige meeldraad, dien ik aan mijne exemplaren 

 magtig kon worden, een veel langer filamentuca 

 dan eenige der overige soorten van dit geslacht. 

 Ik twijfel er dus geenzins aan, of de zoete waterert 

 van den Sunda-Archipel bevatten naast de reuzen- 

 vormen die de landvegetatie daar voortbrengt, eene 

 phanerogamische plant, die met hare Brazil iaanschf 



