461 



vallend z\Nare gedrongen vorm verzameld uit eeu 

 duinpias bij Ter Heyden (Un. 1851). De exemplaren 

 in het Herbarium laten geen twijfel, dat het (?) 

 achter 2|. moet wegvallen. (Vg. Bot. Zeit., 1853, 

 870.) 



Solanum Dulcamara L. In de duinen tusschen 

 Scheveningen en Wassenaar is deze als een lage 

 struik aangetroffen , met gene andei'e dan gave , 

 smalle, ei-lancetvormige bladen (ün. 1851). 



Nerhascum Scliraderi Meter. In een overzigt 

 van vormen en variëteiten in het graafschap Henne- 

 berg voorkomende, heeft Metsch [Bot. Zeit.^ 1852, 

 282) twee vormen onderscheiden: 



a. densifolium Fl. Henn. ; steng. 4-8 v. hoog, 

 meestal vertakt, kantig, rijkbebladerd ; bladen overal 

 den steng bedekkend, aan beide zijden breed en 

 lang afloopend; inflorescentie rijkbloemig, bijna top- 

 vormig verdikt. Op vetten, ontblooten grond, op 

 grasrijke plaatsen, en 



|3. laxifolium FL Henn. ; steng. 1 — 4 v. hoog; 

 meestal onvertakt, zeldzaam met een of meer zij- 

 takken, bijna rond; bladen niet talrijk , afwisselend; 

 de onderste en middelste kort en smal afloopend , 

 het naaste blad niet bereikend; inflorescentie dun 

 en arm aan bloemen. Aan wegen, op steenachtige 

 plaatsen enz. 



Beide vormen komen dun- of dik-viltig behaard, 

 wit of geelachtig graan w voor; de bladen vindt men 

 dikwijls van boven graauw-groen, van onder wit- 

 viltig, als met meel bestrooid. 



