PRJEFATIO. xu 
divinique operis candidus admirator, ab iis merito fastidiretur qui 
sola mortalium gesta, litterarum artiumve imperfecta monumenta, 
laudibus efferre, nec nisi terree dominos colere delectantur. 
Nil igitur obstat quominus nature explorator omnis suae curae 
et opellae pretium percipiat, dummodo non nimia de seipso sua- 
que doctrina indulgenter et stulte sentiat, tanquam sui gloriam 
querere nec officium prestare pium initio constituerit, vocis obli- 
ius summa sapientize docentis «omnia vanitatem esse» super ter- 
ram, «preter amare DEUM et illi soli (Regi cui omnes vivunt) 
«servire. » (Eccles. 1, 2; Luc. xx, 385 Inut. Chr. I, 1, 3.) Ecquis 
autem confidere poterit se munus suum candide et omnem extra 
culpam fore exsecuturum, nisi Superi ipsi illi adjuvent? Hoc sal- 
tem nostrum non est. Attamen quorsum spectat libellus iste, quid 
propositi premere decrevimus, nisi ut rerum omnium Conditor in 
minimis mirabilium suorum operum ad hane usque diem abscon- 
ditis, nunc autem quodammodo partimque, ut speramus, revela- 
tis, magis ac magis unicuique glorietur et nobiscum collaudetur? 
Nonne et nos ipsi, post summum Liwvxuu, verbis ill. Ran move- 
mur et incitamur? Nonne etiam confitemur. «creatum fuisse ho- 
«minem ut divini operis rerum creatarum contemplator existeret, 
«et dum admiraretur creaturam, ejus Creatorem etiam agnosce- 
«ret?» (Cfr. Lixr Mund. [nvis. p" 1.) Utinam ideo nos prodi- 
giorum nature hodie interpretes, temerarii quidem et maxime 
imperiti, propter bonam mentem qua trahimur, optatum finem 
assequamur! 
Diserplinas inter omnes qua de terrestribus creaturis agunt, 
ars botanica primum post zoologiam locum reposcit, quando- 
quidem vegetabilia, preter ea omnia qua reliquis entibus im- 
pertita sunt , animam sui generis insuper obtinuerint. Ex omnibus 
