CAPUT SECUNDUM. 9 
maevi uniuscujusque ereaturze spiraculum vitz, form insitum , ab zterno 
Conditore acceperunt, singule ille creature ejusdem vitze vim ac potes- 
latem a majoribus legatam posteris sua vice tradunt, subindeque in pul- 
verem ex quo sibi corpus exstruxerunt misere revertuntur. « Omnia 
«enim, ut ait. filius Sinacu, quie de terra (omnium matre) sunt, 1n ter- 
«ram convertentur. » (Eccles. xi, 1 et 11.) « Natura creata, inquit etiam 
« Lisvsus, continuato semine, ope elementorum modificat terras in vege- 
vlabilia; vegetabilia in animalia, vix contra; utraque resolvit iterum in 
v terras, circulo perenni aucto. » (Syst. Veget. ed. xiv [1 795], p. 1.) Atqui 
cum hine ne minimus quidem mundi visibilis atomus perire nequeat, nisi 
ab Omnipotente ipso deleatur, illinc vero alternis perpetuisque vicibus 
materi: exhaust; seu assumpte et rejectze vita sustentetur, patet hodiernos 
terricolas, ubicumque animalis aut vegetabilis regni militent, non modo 
continuata patrum vita perfrui, sed etiam venerando eorumdem indui pul- 
vere. Sic, DEO volente et juvante, ad extrema usque tempora mors vitam 
parit; a prima ad. novissimam sui generis creaturam series unica, vita ac- 
cepta et transmissa, quandiu summo Dominatori placuerit?. Modus autem 
quo singulee tum animalium, tum vegeltabilium animae ex materia ambiente 
corpus sibi fingant?, spiritualium specierum cum natura visibili admira- 
! eOmnes creature DEI secundum aliquid in eternum 
«perseverant, ad minus secundum materiam; quia crea- 
"lure nunquam in nihilum redigentur, etiamsi sint cor- 
eruptibiles. .. . . . Creature corruplibiles in perpetuum 
«manent secundum materiam, sed mutantur secundum 
«formam substantialem....... » (S. Tuowx Summ. theol. 
part. I, qu. 1xv, art. 1.) 
* «DEUS optimus, maximus, universum hocce tot tan- 
«tisque ornavit infinitze su: sapientie documentis ut. nu- 
«merum eorum iniri non posse unusquisque fateatur. Sin- 
«gulariter vero mirari oportet legem quam viventibus 
«omnibus dedit ut individua, quaeque sint, suam tandem 
«edendo prolem, genera singula speciesque propagent, et 
vin sua sic quaque vivant progenie; quam legem neque 
*homo, animantium reliquorum dominus, effugere po- 
luit.» (Liv. de Usu. Hist. nat. [1766], part. I, cap. 1, 
$ 1.) Alias etiam statuit Liwwvs, repudiata omni genera- 
tione cequivoca, «singula viva non esse nisi continuatio- 
«nem ejusdem vitae quz a primordio rerum erat creata. » 
( Gener. ambig. [1759], coroll. 3.) 
* Dehae doctrina videas notam ad paginam cxvn tomi XII 
Annalium. Scient. naturalium (parte Bot. serie 1), anno 
R. S. MDCCCLIX Parisiis editi. 
Quod ad plantas attinet, hic forsan locus est antiquam 
tueri doctrinam quam recenliores nature scrutatores , 
altiori, ut opinantur, scientia superbientes, chimaram et 
lymphatici somniationem ingenii dicere solent. Argumen- 
lum autem tanti momenti obiter attingere vix licet. Nihilo- 
minus tamen non possumus quin iterum pauca qua de re 
his in pagellis praestemus. «Plantas,» ait Lixx&us (Spons. 
Plant. $ 1), «non secus atque animalia vivere, quemad- 
«modum primo adspectu absonum videtur et. paradoxon , 
vita e contrario, nemo facile negabit, cui attentiori oculo 
«hanc veritatem intueri , argumentaque eam firmiter evin- 
«centia, ad sane rationis equilibrium trutinare lubet. 
Optime sane dicit. illustris magister; at quid. sit vivere? 
Respondet animalium vitam nulli latere, ejusque defini- 
lionem veram Hanvxo deberi; hunc enim circulationem 
sanguinis primum  detexisse, nec immerito asseruisse 
maxime in ea consistere vitam; seipsum ideo Hanvo as- 
a 
