36 PROLEGOMENA. 
apprime imitetur. Utriculus novus, secundum clar. Uxcknuw cujus apho- 
rismos physiologicos concise ac presse dictos potissimum citare juvat!, 
aut e membrana cellule matricis, aut e plasmate contento, aut e substan- 
tia cellulis parenchymatosis interposita originem trahit. 
Geneseos prime sortis exemplo sunt notze fermenti vesicule quae alice 
ab alius exeunt haud secus atque stylospora e suo sterigmate?, nec non 
utriculi s. thylles quibus vasa obsoleta apud quasdam plantas tandem 
opplentur v. oblitterantur?. 
Cellule. generatricis paries simul et contenta, ut proles nova infor- 
«tarum; sed de his plantis quoque dubium est utrum au- 
*tonomee censende sint, an non.» E contrario nullum 
satis contestatum novit auctor noster exemplum «plantas 
v vegetatione autonoma et libere evoluta, aliter ac per spo- 
*ridia oriri;» nec equidem credit Fungos, v. gr. Phallum 
v. Agaricum, «sine sporidiis facilius enasci quam plantas 
v perfectas , precipue hysterophyta» , ut Lathream et con- 
similia vegetabilia. (Cfr. Fm. in Limmece t. V [1830], 
p. 506.) At super his enunciatis pauca animadvertere 
liceat. De generatione sequivoca s. heterogenesi cum agitur, 
omnis autonoma inter et heteronoma (s. hysterophyta) 
vegetabilia distinctio supervacua, et ad quaestionem inter- 
pretandam parum conferre videtur. Quid enim interest 
utrum ens per se, ut Quercus , Equus, an alius hospes, ut 
Viscum , Ustilago , Pulices et Entozoa, vivat, dummodo vi- 
vat? Nonne Viscum et Ustilago pari jure ae Quercus vita ve- 
getabili fruuntur? Nonne plantas inter absolutas , s. quan- 
lum necesse est. perfectas , meritissime numerantur? Atqui, 
ut generationis primarie miraculum consummetur, mani- 
festetur, unum requiritur, ens scilicet vivum sine parente 
oriri; neque prodigium illud nos minus mirabimur de 
Visco , et Uredine quidem, quam de Quercu. Praeterea ge- 
nerationem originariam heteronomis entibus, que etiam 
parasitica vulgo dieuntur, concedere si velis, miraculum 
aliud offendere videris, parentem nempe filios toto ccelo 
a seipso dissimiles , natura horrent, gignentem. Quedam, 
in cl. Fmresm loco citato, confusio nascitur ex eo quod 
plante ad tempus aut fortuitam ob causam (v. constitu- 
tum. habitum ) imperfect: , heteronomis iequiparantur. 
Variolarie enim degeneres illos sistunt Lichenes qui solis 
gemmis sobolescere videntur, et. fructibus genuinis desti- 
luti inter pares rite fructiferos sepissime occurrunt; ill 
autem nec cum F'ungis entophytis, neque cum sic dictis 
Phylleriaceis , quibus vita propria a recentioribus nature 
vegetabilis scrutatoribus d gatur, itudi analo- 
giamve demonstrant. 
Cl. NaceLt cui commentatio debetur super Fungis mere 
intestinis, iis scilicet. qui, vermium parasitantium more, 
totam vitam suam in matricis intimioribus sepulti tra- 
hunt, ipse etiam vix dubia movet de spontanea s. equi- 
voca horumce vegetabilium generatione, licet compererit 
utriculos vasis adnatos s. proximos sepius priores fungillis 
hospitibus invadi , subindeque tantum utriculos exteriores , 
perinde ac si aliene. seminula plantule vasis veherentur. 
Attamen utriculos parasitum foventes semper integerrimos, 
aliisque ejusdem admodum expertibus et sanis stipatos s. 
involutos vidit, neque fungillum ex utriculo primum occu- 
pato in cellulas proximas perfide transeuntem unquam de- 
prehendit; quare verisimillimum arbitratur parasitum a fo- 
ris non provenisse , sed ex humoribus matricis corruptis seu 
commutatis duxisse originem. Nihilosecius certior illi vi- 
detur animalculorum (Sufujorien) generatio a&equivoca in 
Achlye filamentis. ( Cfe. Net in Linnee t. XVI [1842], 
p. 282 et 283 [in nota].) His autem enunciatis plurima 
et gravissima objecit Arminius Scnacnr (Dflanzenz. p. 138 
et 139), insalutato NucxLro. 
Qui recentiori tempore scientiam excoluerunt, difficul- 
latis circa quam sermonem fortassis longiorem hic habe- 
mus, alii alio modo, solvisse nodum sibi videntur; lis 
lamen adhue sub judice versatur, quotidieque vox dispu- 
tantium de heterogenesi ludos academicos implet. Eorum 
autem experimentis major vulgo, ni fallimur, adhibetur 
fides qui tali doctrine contradicunt. (Cfr. Act. hebdom. 
Acad. Sc. par. t. XLVIII [1 85g], LetLI [1860].) 
* Videsis Uvagm Grundz. d. Amat. w. Phys. der Pfl. 
(18456), p. 41-45. 
* Cf. Theodori Bar, commentationem de Hormiscio Ge- 
revisie , in. Flora ratisbonensi ad ann. MDCGCLVII (t. XV 
[ser. alt.], p. ^17-A30 et A33-h4A , tab. xir-xvir). 
* Qua de re confer die Bot. Zeit. t. III (1845), p. 225, 
tab. it, vel Dvciunrnz,, Rev. Bot. t. I, p. 49 et 97. 
