CAPUT SEXTUM. A9 
«phyllum cum Sph. maculari, e. s. p. intime connexa sunt. Cum a meta- 
« morphosi inferiorum mycetoidearum plantarum nil (inquit etiam lauda- 
«tus auctor) alienum censeam, haud negaverim has eque ae Polythrincium 
«Spherie  Trifolii, alterum esse Splueriarum. citatarum evolutionis sta- 
«tum. Sed ha res caute et sedulo in natura observanda. » (Vol. citati 
p. 369.) Atque licet otium sibi semper defuisse ad scientiam fungillorum 
istius sortis pleniorem consequendam, iterato ingenue confiteatur, iterato 
similiter contendit « Dematiaceos a Pyrenomycetum initiis egre Iimitan- 
* dos esse, multos Pyrenomycetes in Myxothecia abire (Ascotrichia Brnk. 
«mediam rationem sistente), Cluetomiumque et. Myzotrichum chartarum , 
«murorum, elc. ejusdem stirpis diversos status» monstrare. (Cfr. Syst. 
Mycologiei t. VIL, p. vir, et S. Veg. Scand. p. h86 et 198, not. A.) 
IV. 
Conidia omnium manifestissima et copiosissima apud Érysiphas gene- 
rantur, quarum thallus sterilis propterea Sporotrichum, sicuti primus mo- 
nuit Lixkius, mentiri. videtur!; sed non omnibus mycologis pro conidiis 
agnita sunt. Ea gonidiis s. propagulis Lichenum analoga dixit ill. Furz- 
sius, quum soluta maternoque hyphasmati inspersa videret; sincera e con- 
trario Oidiorum sporidia, si in catenas sociarentur. (Cfr. Frizsn Syst. Myc. 
t. IIl, p. 934 et 43 1-533.) De vera autem horum conidiorum natura jam 
dudum plura verba fecimus quam ut litem, nunc, ut speramus, diremp- 
lam, his in pagellis iterum. renovemus. (Cfr. enim Botanische Zeiung , 
L. XI, p. 257-267; Acta hebdom. Acad. Sc. paris. &. XXXVII, p. 605- 
609, et Ann. Sc. nat. ser. iv, t. VI [1856], p. 299-324.) Si cuidam 
dubia remanserint, ille exploratis tabulis nostris I-V, ad naturam vivam 
accurate delineatis, nobis assentire fortassis ultra non negabit. 
' eHyphasma. Erysibes , ait Livius (Sp. Plant. Linn. » Ganges, (onbern mur al Wnferlage einer mafjren. (vudjtbit- 
«t. VI, part. 1 [1824], p. 101), fere semper granulis albis »bung angejefen werben muf, tweldje fid) fáuftger ob. feftener 
«inspersum invenitur, ut dempto sporangio et capillitio, vnidjt bi bain gu erfeben vermag u. in eiefem Suftanbe gemi 
«Sporotrichum. credideris.» Super eodem bysso s. thallo vTenattige octpflangungsfórner ergeugt u. abiit. (Exanth. 
pulverulento sic eloquitur UcEnus : »G& fein (efóftfánbiges — d. Dft. [1833], p. 390-391.) 
D 
4 
