74 PROLEGOMENA. 
Inde etiam sequitur gemmiparturam duplicis esse. dignitatis; viliore 
nimirum individui solius vitam, nobiliori contra generis totius essentiam 
continuari; proptereaque eo pluris eamdem valere quo infimiores jaceant 
entium ordines ubi exerceatur. 
Nec minor in mycologia quam in zoologia difficultas oritur ex mira 
ejusdem typi propter fecunditatis modum, ut reliquas taceamus causas, 
diversitate. Quemadmodum enim Salpe neutre solitarie et Salpe ejus- 
dem Llypi sociatze sexuque discriminate pro typis distinctis, Knonvio mon- 
strante, perperam habite sunt, et titulis privis ad probatioris scientic sy- 
stematicee confusionem singule vulgo salutantur, sic etiam, ut aliis in locis 
jam notavimus! membra ejusdem fungi in varias classes sub diversis ap- 
pellationibus sepissime inconsulto dispertiuntur?. Preterea etiam negare 
non possumus nos huc usque latuisse quid satius sentiendum sit de fun- 
gis plurimis hactenus de specie mere conidiferis, et cui criterio fiden- 
dum sit, ut ad locum aptiorem n systemate eos tuto trahamus; quo modo, 
exempli causa, simpliciorem apparatum conidiophorum Iypomiycetum. et 
* Cfr, ex. e, Ami. Sc. nat. (Bor.) ser. 1v, t. V (1 856), 
p. 108, et t. XIIT [1860], p. 5-18. 
* Longum esset singula talis erroris exempla comme- 
morare ; plurima supra jam attulimus , nec pauciora in se- 
quentibus pagellis insuper denuntiabuntur. Quod pleraque 
e micromycetibus trahantur, nemo sane mirabitur. Inter 
füngos nobiliores quandoque etiam larvatos, qui scilicet 
conidiophori plantam perfectiorem mentiuntur, nec nisi 
aitenlis oculis dignoscuntur, principem, ut videtur, tenent 
locum Dacryomycetes , e Tremellineorum ordine (cfr. Aun. 
Sc. nat. ser. m, t. XIX, p. 211-224, tab. xir et xir), et 
varii Discomycetum typi quorum multifarias generationes 
olim exposuimus (in Annalib. citatis , ser. n1, t. XX, p.129- 
182, tab. xv et xvi). Cum Daeryomycete deliquescenti Dun. 
et Peziza fusarioidi Bxwx. ( Daeryomycetem Urtice: Fn. i. e. 
Fusarium tremelloides Gnzy. sibi vindicante) conidiferis in- 
lerdum mire congruit Peziza confluens Prns. (Obs. Myc. 
part. alt. [1799], p. 81, tab. v, fig. 6 et 7) quae Pyronema 
Marianum a celeb. medico C. G. Canus (in. Vov. Act. Acad. 
L.C. Nat. Cur. t. XVII, part. 1, p. 369-375, tab. xxvi) 
et clar. Lévgnié (in Ann. Sc. nat. ser. m, t. V [1846], 
p. 253), Corticium autem Marianum ab ill. Frizsio (Epicr. 
Syst. Myc. p. 560) nuncupatur. Dum zstate proxime pra- 
terita Cavilla agri Versaliensis degebamus, in quadam fun- 
gilli hujus specimina, julio exeunte, incidimus quae solito 
pallidiora, nempe dilute luteo-roseola albidave, discorum 
loco ascophororum , pulvillos pulvereos, discretos aut passim 
contiguos et coagmentatos , bysso assueto (in solo deusto) 
impositos monstrabant. Inspersus autem pulvis ex articulis 
constabat cylindraceis, mole variis (0"",01 circiter crassis , 
0"",01-03 longis), primumque in fila ramosa catenatis ; 
quare de origine e floccis peculiaribus solutis, pultem coni- 
diophoram , aurantiacam , Daeryomyetis d liq is Dun. 
prorsus imitabatur. (Vid. Ann. sup. cit. t. XIX, p. 916-21 9. 
tab. sur, fig. 1-3.) Disci seu pulvinuli perfecti , ascophori , 
dense aggregati, primo punctiformes et discreti, simul 
alque augentur magis ac magis marginibus coalescunt , 
initioque pallidi vel rosei pedetentim nitidius rubent, ita ut 
maturi colore ignescant. Nonnullos tamen, licet perfectis- 
sime evolutos, luteos aureosve offendimus. Thece omnibus 
inerant paraphysibus subdestitutz ; proinde clar. Lévgiur 
(loc. sup. cit.) merito cavillatur Eliam Fairs qui Nersruw 
(in Nov. Act. Acad. L. C. Nat. Cur. t. sup. eit. p. 376-384) 
secutus, Pyronema ad Thelephoreos fungos trahendum 
existimavit (in Epicr. 1. cit.), nec in eo fungillum agnovit 
Persoonianum quem olim ad. Pezizam omphalodem Burr. 
ipse duxerat. (Cfr. Fn. Syst. Myc. t. VW, p. 73, n. 78.) 
Priusquam germinent, endospore ejusdem Pezize con- 
Jluentis Pens. maxime augentur et. impallescunt; germina 
de crassitudine Spore ipsi initio vix cedunt. 
